„Ekologiczny komunitaryzm" J. Bairda Callicotta

Niniejsza książka stanowi próbę krytycznej analizy argumentacji J. Bairda Callicotta na rzecz „etyki ziemi" Aldo Leopolda. Leopold podejmuje refleksję etyczną, próbując zmierzyć się z problemami środowiskowymi. Jego dzieło spotkało się zarówno z pochwałami, jak i krytyką. Aby jeszcze bardziej wzmocnić etykę ziemi, Callicott twierdzi, że stanowi ona holistyczny przewodnik po odbudowie środowiska. Sugeruje on, że holistyczny, nieantropocentryczny paradygmat jest lepszym rozwiązaniem problemów środowiskowych niż różne odcienie perspektyw antropocentrycznych. Następnie postuluje, że ewolucyjne i ekologiczne podstawy są niezbędne dla rozszerzenia moralności na ziemię, jeśli ma się opanować ludzkie źródło przeszkód ekologicznych. Niniejsze opracowanie uznaje argumenty Callicotta za skłaniające do refleksji. Przyznaje się, że radykalna perspektywa antropocentryczna, sugerująca, że jedynie ludzie mają interesy, błędnie prowadzi do absurdalnych wniosków; jednak pogląd Callicotta poddano krytyce. Następnie wykazano, że pilnym zadaniem nie jest rozszerzenie etyki, lecz odnowa postawy moralnej i cnót ze strony ludzi. Sugeruje się, że można to ożywić poprzez oparcie się na cnotach moralnych ludu Joruba, które niniejsze opracowanie popiera.

Niniejsza książka stanowi próbę krytycznej analizy argumentacji J. Bairda Callicotta na rzecz „etyki ziemi" Aldo Leopolda. Leopold podejmuje refleksję etyczną, próbując zmierzyć się z problemami środowiskowymi. Jego dzieło spotkało się zarówno z pochwałami, jak i krytyką. Aby jeszcze bardziej wzmocnić etykę ziemi, Callicott twierdzi, że stanowi ona holistyczny przewodnik po odbudowie środowiska. Sugeruje on, że holistyczny, nieantropocentryczny paradygmat jest lepszym rozwiązaniem problemów środowiskowych niż różne odcienie perspektyw antropocentrycznych. Następnie postuluje, że ewolucyjne i ekologiczne podstawy są niezbędne dla rozszerzenia moralności na ziemię, jeśli ma się opanować ludzkie źródło przeszkód ekologicznych. Niniejsze opracowanie uznaje argumenty Callicotta za skłaniające do refleksji. Przyznaje się, że radykalna perspektywa antropocentryczna, sugerująca, że jedynie ludzie mają interesy, błędnie prowadzi do absurdalnych wniosków; jednak pogląd Callicotta poddano krytyce. Następnie wykazano, że pilnym zadaniem nie jest rozszerzenie etyki, lecz odnowa postawy moralnej i cnót ze strony ludzi. Sugeruje się, że można to ożywić poprzez oparcie się na cnotach moralnych ludu Joruba, które niniejsze opracowanie popiera.