Oszacowanie reakcji podaży miodu w Malawi

Rząd Malawi uznał produkcję miodu za jedną z potencjalnych form działalności generującej dochody na obszarach wiejskich, co zostało zapisane w rządowych dokumentach strategicznych, a konkretnie w dokumencie „Strategia ograniczania ubóstwa w Malawi" oraz w „Strategii wzrostu i rozwoju Malawi". W związku z tym przeprowadzono niniejsze badanie w celu oceny wrażliwości podaży miodu na czynniki cenowe i niecenowe przy użyciu modelu korekcji błędów (ECM), opartego na rocznych danych szeregów czasowych z lat 1980-2010. Wyniki badania wskazują, że na podaż miodu w Malawi pozytywnie wpływają: cena samego miodu, ilość opadów, usługi doradcze w zakresie pszczelarstwa oraz trendy w tej dziedzinie; natomiast negatywnie - koszt uli. W związku z tym w badaniu zalecono, aby rząd ograniczył import miodu, zbudował zapory i promował nawadnianie na obszarach stosunkowo suchych, jeszcze bardziej zwiększył środki finansowe przeznaczone na działalność pszczelarską, udoskonalił technologie w podsektorze miodowym oraz subsydiował koszty uli, aby uczynić je przystępnymi cenowo dla producentów miodu, a tym samym zwiększyć produkcję miodu.

Rząd Malawi uznał produkcję miodu za jedną z potencjalnych form działalności generującej dochody na obszarach wiejskich, co zostało zapisane w rządowych dokumentach strategicznych, a konkretnie w dokumencie „Strategia ograniczania ubóstwa w Malawi" oraz w „Strategii wzrostu i rozwoju Malawi". W związku z tym przeprowadzono niniejsze badanie w celu oceny wrażliwości podaży miodu na czynniki cenowe i niecenowe przy użyciu modelu korekcji błędów (ECM), opartego na rocznych danych szeregów czasowych z lat 1980-2010. Wyniki badania wskazują, że na podaż miodu w Malawi pozytywnie wpływają: cena samego miodu, ilość opadów, usługi doradcze w zakresie pszczelarstwa oraz trendy w tej dziedzinie; natomiast negatywnie - koszt uli. W związku z tym w badaniu zalecono, aby rząd ograniczył import miodu, zbudował zapory i promował nawadnianie na obszarach stosunkowo suchych, jeszcze bardziej zwiększył środki finansowe przeznaczone na działalność pszczelarską, udoskonalił technologie w podsektorze miodowym oraz subsydiował koszty uli, aby uczynić je przystępnymi cenowo dla producentów miodu, a tym samym zwiększyć produkcję miodu.