Postrzeganie wzmocnienia pozycji przez członkinie kobiecych grup samopomocy (SHG) zajmujących się hodowlą kóz

Ruch kobiecych grup samopomocy (SHG), zainicjowany przez kilka organizacji pozarządowych (NGO), pojawił się na początku lat dziewięćdziesiątych jako potężne narzędzie transformacji społeczno-gospodarczej kobiet żyjących w ubóstwie. Mikroprzedsiębiorstwa w sektorze hodowli zwierząt, a zwłaszcza hodowla kóz jako mikroprzedsiębiorstwo, mają szczególne zalety dla kobiet, ponieważ prowadzenie hodowli kóz wymaga stosunkowo mniejszego nakładu pracy i środków. W tym kontekście konieczne jest zbadanie takich aspektów, jak: „Czy członkinie kobiecych grup samopomocy zajmujące się hodowlą kóz czują się wzmocnione w sprawach dotyczących zarówno ich samych, jak i społeczności? Jakie możliwości w pełni wykorzystują w procesie wzmacniania pozycji? Z jakimi zagrożeniami muszą się zmierzyć? Jak oceniają skuteczność funkcjonowania swoich grup?". Niniejsza praca została opracowana w celu zająć się tymi kwestiami. Wyniki przedstawione w niniejszej publikacji będą stanowić cenną informację zwrotną dla decydentów odpowiedzialnych za grupy samopomocy (SHG), umożliwiającą dalsze prowadzenie procesu wzmacniania pozycji kobiet na obszarach wiejskich. Oprócz ujawnienia perspektyw wzmacniania pozycji kobiet w ramach ruchu grup samopomocy, praca ta odkrywa zawiłości związane z tym procesem.

Ruch kobiecych grup samopomocy (SHG), zainicjowany przez kilka organizacji pozarządowych (NGO), pojawił się na początku lat dziewięćdziesiątych jako potężne narzędzie transformacji społeczno-gospodarczej kobiet żyjących w ubóstwie. Mikroprzedsiębiorstwa w sektorze hodowli zwierząt, a zwłaszcza hodowla kóz jako mikroprzedsiębiorstwo, mają szczególne zalety dla kobiet, ponieważ prowadzenie hodowli kóz wymaga stosunkowo mniejszego nakładu pracy i środków. W tym kontekście konieczne jest zbadanie takich aspektów, jak: „Czy członkinie kobiecych grup samopomocy zajmujące się hodowlą kóz czują się wzmocnione w sprawach dotyczących zarówno ich samych, jak i społeczności? Jakie możliwości w pełni wykorzystują w procesie wzmacniania pozycji? Z jakimi zagrożeniami muszą się zmierzyć? Jak oceniają skuteczność funkcjonowania swoich grup?". Niniejsza praca została opracowana w celu zająć się tymi kwestiami. Wyniki przedstawione w niniejszej publikacji będą stanowić cenną informację zwrotną dla decydentów odpowiedzialnych za grupy samopomocy (SHG), umożliwiającą dalsze prowadzenie procesu wzmacniania pozycji kobiet na obszarach wiejskich. Oprócz ujawnienia perspektyw wzmacniania pozycji kobiet w ramach ruchu grup samopomocy, praca ta odkrywa zawiłości związane z tym procesem.