Potencjał produkcji bioetanolu przez bakterie pochodzące z termitów z wykorzystaniem kolb kukurydzy

Celem niniejszego badania była produkcja bioetanolu w skali laboratoryjnej z kolb kukurydzy z wykorzystaniem bakterii celulolitycznych wyizolowanych z przewodu pokarmowego termitów. Bakterie celulolityczne wyizolowano z dwóch lokalnych gatunków termitów, w tym Coptotermes heimi i Microtermes mycophagous. Kolby kukurydzy poddano procesowi delignifikacji. Po obróbce wstępnej uzyskano dwukrotny spadek zawartości ligniny i 20-procentowy wzrost zawartości celulozy. Spośród sześciu wyizolowanych szczepów bakterii wybrano CH-1 i MYC-1 ze względu na ich potencjalne działanie celulolityczne, potwierdzone tworzeniem strefy halo podczas wstępnej selekcji oraz hydrolizą substratu podczas selekcji wtórnej. Dla szczepów CH-1 i MYC-1 zoptymalizowano temperaturę, pH, stężenie substratu, wielkość inokulum, środki powierzchniowo czynne, jony metali, stężenie PEG oraz aktywność enzymów CMCase i FPase. Optymalna wydajność bioetanolu wyniosła odpowiednio 5,45 mg/ml i 5,79 mg/ml dla szczepów CH-1 i MYC-1 w procesie jednoczesnej sacharyfikacji i fermentacji. Analiza sekwencji 16S rDNA wykazała homologię z Bacillus cereus (CH-1) i Providencia vermicola (MYC-1). W związku z tym można stwierdzić, że oba izolaty wykazały potencjał do biokonwersji odpadów rolniczych w cukry fermentowalne, które następnie można poddać fermentacji w celu uzyskania bioetanolu.

Celem niniejszego badania była produkcja bioetanolu w skali laboratoryjnej z kolb kukurydzy z wykorzystaniem bakterii celulolitycznych wyizolowanych z przewodu pokarmowego termitów. Bakterie celulolityczne wyizolowano z dwóch lokalnych gatunków termitów, w tym Coptotermes heimi i Microtermes mycophagous. Kolby kukurydzy poddano procesowi delignifikacji. Po obróbce wstępnej uzyskano dwukrotny spadek zawartości ligniny i 20-procentowy wzrost zawartości celulozy. Spośród sześciu wyizolowanych szczepów bakterii wybrano CH-1 i MYC-1 ze względu na ich potencjalne działanie celulolityczne, potwierdzone tworzeniem strefy halo podczas wstępnej selekcji oraz hydrolizą substratu podczas selekcji wtórnej. Dla szczepów CH-1 i MYC-1 zoptymalizowano temperaturę, pH, stężenie substratu, wielkość inokulum, środki powierzchniowo czynne, jony metali, stężenie PEG oraz aktywność enzymów CMCase i FPase. Optymalna wydajność bioetanolu wyniosła odpowiednio 5,45 mg/ml i 5,79 mg/ml dla szczepów CH-1 i MYC-1 w procesie jednoczesnej sacharyfikacji i fermentacji. Analiza sekwencji 16S rDNA wykazała homologię z Bacillus cereus (CH-1) i Providencia vermicola (MYC-1). W związku z tym można stwierdzić, że oba izolaty wykazały potencjał do biokonwersji odpadów rolniczych w cukry fermentowalne, które następnie można poddać fermentacji w celu uzyskania bioetanolu.