Reakcja trzech klonów topoli białej na zasolenie

W wyniku badań wstępnych wybrano trzy klony topoli białej (MA-104, MA-195 i O.Gherib), różniące się pod względem wrażliwości na NaCl. Młode sadzonki tych klonów poddano trzem zabiegom: grupa kontrolna, 3 oraz 6 g/l NaCl. U wszystkich trzech klonów zaobserwowano spadek wzrostu wysokości, średnicy oraz biomasy całkowitej i kompartmentalnej, różniący się w zależności od klonu i dawki soli. W przypadku liści zaobserwowano również zmniejszenie powierzchni i stopnia wydłużenia liści oraz wzrost epinastii. Jednak zaburzenia te były mniej wyraźne u roślin klonu MA-104, co świadczy o ich lepszej tolerancji na sól w porównaniu z pozostałymi dwoma klonami. Podobnie lepsze zachowanie wodne klonu MA-104 przełożyło się na utrzymanie potencjału wodnego podstawowego, południowego i regeneracyjnego na dość niskim poziomie, co pozwoliło lepiej ograniczyć szkody spowodowane przez sól. Natomiast dwa pozostałe klony, a zwłaszcza O.Gherib, uległy większym uszkodzeniom spowodowanym solą.

W wyniku badań wstępnych wybrano trzy klony topoli białej (MA-104, MA-195 i O.Gherib), różniące się pod względem wrażliwości na NaCl. Młode sadzonki tych klonów poddano trzem zabiegom: grupa kontrolna, 3 oraz 6 g/l NaCl. U wszystkich trzech klonów zaobserwowano spadek wzrostu wysokości, średnicy oraz biomasy całkowitej i kompartmentalnej, różniący się w zależności od klonu i dawki soli. W przypadku liści zaobserwowano również zmniejszenie powierzchni i stopnia wydłużenia liści oraz wzrost epinastii. Jednak zaburzenia te były mniej wyraźne u roślin klonu MA-104, co świadczy o ich lepszej tolerancji na sól w porównaniu z pozostałymi dwoma klonami. Podobnie lepsze zachowanie wodne klonu MA-104 przełożyło się na utrzymanie potencjału wodnego podstawowego, południowego i regeneracyjnego na dość niskim poziomie, co pozwoliło lepiej ograniczyć szkody spowodowane przez sól. Natomiast dwa pozostałe klony, a zwłaszcza O.Gherib, uległy większym uszkodzeniom spowodowanym solą.