Testy diagnostyczne w przypadku wścieklizny oraz badania nad ekspresją cytokin u myszy

Niniejsze badanie przeprowadzono w celu oceny specyficzności różnych testów diagnostycznych w klinicznych przypadkach wścieklizny, oceny zmian patomorfologicznych w eksperymentalnie wywołanej wściekliznie u myszy z wykorzystaniem wirusa utrwalonego oraz wirusa Street, a także określenia ekspresji cytokin prozapalnych i ich związku z eliminacją wirusa z tkanki mózgowej u myszy. Pobrano łącznie 114 próbek mózgu od zwierząt z podejrzeniem wścieklizny, które poddano barwieniu metodą Sellera, testom FAT, dRIT oraz RT-PCR w celu rozpoznania wścieklizny. Spośród tych próbek 81 dało wynik pozytywny w różnych testach, co odpowiadało ogólnej częstości występowania wścieklizny wynoszącej 71,05%. Wyniki bezpośredniego badania mikroskopowego w kierunku ciałek Negriego przy użyciu techniki barwienia metodą Sellera wykazały obecność ciałek Negriego w 64 próbkach mózgu spośród 114 próbek pochodzących od różnych gatunków, co daje 56,14% wyników dodatnich, podczas gdy testy FAT i dRIT wykryły 77 (67,54%) przypadków dodatnich pod względem wścieklizny. Próbki z wynikiem dodatnim i ujemnym w barwieniu metodą Sellera, testach FAT i dRIT zostały dodatkowo potwierdzone za pomocą konwencjonalnej metody RT-PCR, która wykryła wściekliznę w 81 przypadkach.

Niniejsze badanie przeprowadzono w celu oceny specyficzności różnych testów diagnostycznych w klinicznych przypadkach wścieklizny, oceny zmian patomorfologicznych w eksperymentalnie wywołanej wściekliznie u myszy z wykorzystaniem wirusa utrwalonego oraz wirusa Street, a także określenia ekspresji cytokin prozapalnych i ich związku z eliminacją wirusa z tkanki mózgowej u myszy. Pobrano łącznie 114 próbek mózgu od zwierząt z podejrzeniem wścieklizny, które poddano barwieniu metodą Sellera, testom FAT, dRIT oraz RT-PCR w celu rozpoznania wścieklizny. Spośród tych próbek 81 dało wynik pozytywny w różnych testach, co odpowiadało ogólnej częstości występowania wścieklizny wynoszącej 71,05%. Wyniki bezpośredniego badania mikroskopowego w kierunku ciałek Negriego przy użyciu techniki barwienia metodą Sellera wykazały obecność ciałek Negriego w 64 próbkach mózgu spośród 114 próbek pochodzących od różnych gatunków, co daje 56,14% wyników dodatnich, podczas gdy testy FAT i dRIT wykryły 77 (67,54%) przypadków dodatnich pod względem wścieklizny. Próbki z wynikiem dodatnim i ujemnym w barwieniu metodą Sellera, testach FAT i dRIT zostały dodatkowo potwierdzone za pomocą konwencjonalnej metody RT-PCR, która wykryła wściekliznę w 81 przypadkach.