Władza i równość u Arendt - czy możliwe jest ich pogodzenie?

Wydaje się, że obecnie panuje pewne zamieszanie, gdy porusza się takie pojęcia i realia polityczne, jak władza, autorytet, dominacja, a nawet przemoc. Co więcej, współczesne społeczeństwa demokratyczne i liberalne coraz bardziej identyfikują się z indywidualistycznym i konformistycznym modelem sprawowania rządów, co wydaje się znacznie ograniczać wszelkie przejawy zdrowego rozsądku. Jako rzeczywistość i specyficzna kategoria polityczna autorytet wydaje się w tym kontekście ustępować miejsca nowej postaci. Łączy ona w sobie różne pojęcia i realia polityczne, takie jak autorytet, władza, przemoc, siła i potęga, często uosabiane przez przywódcę politycznego lub zinstytucjonalizowane w ramach sprawującego władzę rządu. Połączenie tych różnych pojęć w jedną całość sprawia, że nasze rozumienie autorytetu staje się dość niejasne, a jego relacja z równością nabiera konfliktowego charakteru. Dla Hannah Arendt zanik politycznej kategorii autorytetu wyraża się poprzez kryzys. Kryzys ten charakteryzuje się załamaniem wspólnego sensu. Zgodnie z myślą Arendt niniejsza książka zgłębia tę problematykę autorytetu.

Wydaje się, że obecnie panuje pewne zamieszanie, gdy porusza się takie pojęcia i realia polityczne, jak władza, autorytet, dominacja, a nawet przemoc. Co więcej, współczesne społeczeństwa demokratyczne i liberalne coraz bardziej identyfikują się z indywidualistycznym i konformistycznym modelem sprawowania rządów, co wydaje się znacznie ograniczać wszelkie przejawy zdrowego rozsądku. Jako rzeczywistość i specyficzna kategoria polityczna autorytet wydaje się w tym kontekście ustępować miejsca nowej postaci. Łączy ona w sobie różne pojęcia i realia polityczne, takie jak autorytet, władza, przemoc, siła i potęga, często uosabiane przez przywódcę politycznego lub zinstytucjonalizowane w ramach sprawującego władzę rządu. Połączenie tych różnych pojęć w jedną całość sprawia, że nasze rozumienie autorytetu staje się dość niejasne, a jego relacja z równością nabiera konfliktowego charakteru. Dla Hannah Arendt zanik politycznej kategorii autorytetu wyraża się poprzez kryzys. Kryzys ten charakteryzuje się załamaniem wspólnego sensu. Zgodnie z myślą Arendt niniejsza książka zgłębia tę problematykę autorytetu.