Zanieczyszczenie środowiska i odpowiedzialność ekologiczna w wydobyciu ropy naftowej

W niniejszym badaniu przeanalizowano lukę w zakresie odpowiedzialności za zanieczyszczenie środowiska w delcie rzeki Niger w Nigerii, ze szczególnym uwzględnieniem negatywnych efektów zewnętrznych związanych z wydobyciem ropy naftowej. W pracy oceniono niedostatki przepisów i regulacji środowiskowych oraz zaproponowano skuteczne rozwiązanie oparte na twierdzeniu Coase'a. W badaniu zastosowano metodologię realistyczną w celu zbadania strukturalnych wad nigeryjskich instytucji regulacyjnych zajmujących się ochroną środowiska oraz słabości przepisów środowiskowych wynikających z zjawiska „przejęcia regulacyjnego". Ponadto praca pokazuje, w jaki sposób nieodłączne niedoskonałości przepisów i instytucji są źródłem braku odpowiedzialności za środowisko ze strony rządu, społeczności delty Nigru oraz korporacji naftowych. Podkreśla się w niej, że model negocjacyjny wynikający z twierdzenia Coase'a stanowi owocne podejście do rozwiązania obecnego dylematu związanego z zanieczyszczeniem środowiska. Zasadniczo społecznie efektywny wynik jest możliwy do osiągnięcia niezależnie od tego, kto obecnie posiada prawa do gruntów.

W niniejszym badaniu przeanalizowano lukę w zakresie odpowiedzialności za zanieczyszczenie środowiska w delcie rzeki Niger w Nigerii, ze szczególnym uwzględnieniem negatywnych efektów zewnętrznych związanych z wydobyciem ropy naftowej. W pracy oceniono niedostatki przepisów i regulacji środowiskowych oraz zaproponowano skuteczne rozwiązanie oparte na twierdzeniu Coase'a. W badaniu zastosowano metodologię realistyczną w celu zbadania strukturalnych wad nigeryjskich instytucji regulacyjnych zajmujących się ochroną środowiska oraz słabości przepisów środowiskowych wynikających z zjawiska „przejęcia regulacyjnego". Ponadto praca pokazuje, w jaki sposób nieodłączne niedoskonałości przepisów i instytucji są źródłem braku odpowiedzialności za środowisko ze strony rządu, społeczności delty Nigru oraz korporacji naftowych. Podkreśla się w niej, że model negocjacyjny wynikający z twierdzenia Coase'a stanowi owocne podejście do rozwiązania obecnego dylematu związanego z zanieczyszczeniem środowiska. Zasadniczo społecznie efektywny wynik jest możliwy do osiągnięcia niezależnie od tego, kto obecnie posiada prawa do gruntów.