Żywienie dojelitowe podczas hipotermii terapeutycznej

Zapewnienie podstawowego odżywiania pacjentom na oddziale intensywnej terapii wiąże się ze skróceniem czasu hospitalizacji i poprawą wyników leczenia. Pacjenci ci, u których często występuje stan kataboliczny, są narażeni na ryzyko niedożywienia. Organy rządowe zalecają i oczekują, aby pacjenci wymagający wentylacji mechanicznej w przebiegu ciężkiej choroby byli, w miarę możliwości, odżywiani dojelitowo. U osób po zatrzymaniu krążenia, u których stosuje się neuroprotekcyjną hipotermię terapeutyczną, często dochodzi do odroczenia żywienia dojelitowego do czasu przywrócenia normotermii. Wynika to z braku dowodów naukowych dotyczących zdolności pacjenta w stanie hipotermii do wchłaniania preparatów żywieniowych. Jest to pierwsze znane badanie, którego celem było określenie, jaki procent dawki pokarmowej mogą tolerować schłodzeni pacjenci po zatrzymaniu krążenia w trzech odrębnych fazach hipotermii terapeutycznej. Obejmowało to 24 godziny w temperaturze docelowej (32-34°C), 24 godziny ogrzewania do 36,5°C oraz 24 godziny utrzymywania temperatury wewnętrznej poniżej 37,5°C. W celu zbadania próby pacjentów przyjętych na oddział intensywnej terapii w szpitalu ogólnym w południowo-zachodnim okręgu zastosowano retrospektywny, podłużny projekt kohortowy. Wybrano celową próbę 55 pacjentów.

Zapewnienie podstawowego odżywiania pacjentom na oddziale intensywnej terapii wiąże się ze skróceniem czasu hospitalizacji i poprawą wyników leczenia. Pacjenci ci, u których często występuje stan kataboliczny, są narażeni na ryzyko niedożywienia. Organy rządowe zalecają i oczekują, aby pacjenci wymagający wentylacji mechanicznej w przebiegu ciężkiej choroby byli, w miarę możliwości, odżywiani dojelitowo. U osób po zatrzymaniu krążenia, u których stosuje się neuroprotekcyjną hipotermię terapeutyczną, często dochodzi do odroczenia żywienia dojelitowego do czasu przywrócenia normotermii. Wynika to z braku dowodów naukowych dotyczących zdolności pacjenta w stanie hipotermii do wchłaniania preparatów żywieniowych. Jest to pierwsze znane badanie, którego celem było określenie, jaki procent dawki pokarmowej mogą tolerować schłodzeni pacjenci po zatrzymaniu krążenia w trzech odrębnych fazach hipotermii terapeutycznej. Obejmowało to 24 godziny w temperaturze docelowej (32-34°C), 24 godziny ogrzewania do 36,5°C oraz 24 godziny utrzymywania temperatury wewnętrznej poniżej 37,5°C. W celu zbadania próby pacjentów przyjętych na oddział intensywnej terapii w szpitalu ogólnym w południowo-zachodnim okręgu zastosowano retrospektywny, podłużny projekt kohortowy. Wybrano celową próbę 55 pacjentów.