Alev Alev

John Steinbeck, tiyatro oyunu ile romanı birleştirerek biçimsel bir meydan okumaya, bir edebiyat deneyine girişiyor Alev Alev’de. Her biri nev’i şahsına münhasır dört karakter tuhaf bir ilişki sarmalının içine düşüyor: Delicesine istemesine rağmen bir türlü baba olamayan Joe Saul, canından çok sevdiği kocasına bir çocuk verebilmek için her şeyi göze alan Mordeen, bu evliliğin ortasına en olmadık şekilde düşen Victor ve üçüne verdiği tavsiyelerle işleri bazen karıştırıp bazen yoluna koyan Ed Arkadaş. Sirk, çiftlik ve deniz olarak tasarlanan üç perdede, mekânlar ve karakterlerin yaptıkları işler değişiyor ama yaşananlar aynı kalıyor, olaylar birbirini takip ediyor. Böylece meydana geliyor Steinbeck’in en sıradışı, en enteresan kitaplarından biri. “Şiirsel bir yoğunlukla tasarlanıp yaratılmış, ahlâk üzerine bir oyun.” NEW YORK HERALD TRIBUNE “Alev Alev’in karakterleri folklorun efsanevi arketipleridir. Kısıtlı, arındırılmış, ama çeşitli renklerle bezenmiş bir dil konuşurlar; kendine has, şiirsel, dokunaklı bir halk ağzıdır bu.” THE NEW YORK TIMES

John Steinbeck, tiyatro oyunu ile romanı birleştirerek biçimsel bir meydan okumaya, bir edebiyat deneyine girişiyor Alev Alev’de. Her biri nev’i şahsına münhasır dört karakter tuhaf bir ilişki sarmalının içine düşüyor: Delicesine istemesine rağmen bir türlü baba olamayan Joe Saul, canından çok sevdiği kocasına bir çocuk verebilmek için her şeyi göze alan Mordeen, bu evliliğin ortasına en olmadık şekilde düşen Victor ve üçüne verdiği tavsiyelerle işleri bazen karıştırıp bazen yoluna koyan Ed Arkadaş. Sirk, çiftlik ve deniz olarak tasarlanan üç perdede, mekânlar ve karakterlerin yaptıkları işler değişiyor ama yaşananlar aynı kalıyor, olaylar birbirini takip ediyor. Böylece meydana geliyor Steinbeck’in en sıradışı, en enteresan kitaplarından biri. “Şiirsel bir yoğunlukla tasarlanıp yaratılmış, ahlâk üzerine bir oyun.” NEW YORK HERALD TRIBUNE “Alev Alev’in karakterleri folklorun efsanevi arketipleridir. Kısıtlı, arındırılmış, ama çeşitli renklerle bezenmiş bir dil konuşurlar; kendine has, şiirsel, dokunaklı bir halk ağzıdır bu.” THE NEW YORK TIMES