Hâl'ime Edip Sözler

“Ne kadar çok yıldız var bu gece göğün yüzünde. Belli ki birileri yolunu kaybetmiş benim gibi yerin yüzünde. Belki yönünü şaşırmış bir anlık gafletle. Belki de karanlıkta kalmış, gözlerinin feri sönünce. Ama kesinkes belli ki yardıma muhtaç birileri. Tıpkı benim gibi.” Hâl’ime Edip takma adıyla aklının ve kalbinin karmaşık hâl’lerini yazan Gülüşan Elikesik, kendisi gibi yolunu kaybetmiş, yönünü arayanlara sesleniyor bu ilk kitabında. Semaya d/okunmak için arza b/akan bir küçük damla olduğunu bilerek, kaleminden dökülen kelimelerin gönüllere şifa olması için dua ediyor. “Hal'ime Edip Sözler’i okurken, "kelime"nin "yaralayan" olduğunu yeniden kavradım. İz bıraktığını, çizdiğini, ikiye böldüğünü, üçe beşe ayırdığını, toz kaldırdığını taze bir heyecanla gördüm. Bir kalbin doğurmaya yazgılı, çoğalmaya arzulu, çok olmaya kararlı, son'a razı olmamaya ayarlı, sarı beyaz polenlerle kaplı zemininde bir bahar tozarmasına şahit oluyorum. Kar tanelerinin çığ/lıklaşması, dağ azametinin incelmesi, semâ ihtimamının arz-ı hâli burada, ürkek serçelerin kana[a]t çırpınışı, çiçek usarelerine dadanmış arı duruluğu burada...” Senai Demirci

“Ne kadar çok yıldız var bu gece göğün yüzünde. Belli ki birileri yolunu kaybetmiş benim gibi yerin yüzünde. Belki yönünü şaşırmış bir anlık gafletle. Belki de karanlıkta kalmış, gözlerinin feri sönünce. Ama kesinkes belli ki yardıma muhtaç birileri. Tıpkı benim gibi.” Hâl’ime Edip takma adıyla aklının ve kalbinin karmaşık hâl’lerini yazan Gülüşan Elikesik, kendisi gibi yolunu kaybetmiş, yönünü arayanlara sesleniyor bu ilk kitabında. Semaya d/okunmak için arza b/akan bir küçük damla olduğunu bilerek, kaleminden dökülen kelimelerin gönüllere şifa olması için dua ediyor. “Hal'ime Edip Sözler’i okurken, "kelime"nin "yaralayan" olduğunu yeniden kavradım. İz bıraktığını, çizdiğini, ikiye böldüğünü, üçe beşe ayırdığını, toz kaldırdığını taze bir heyecanla gördüm. Bir kalbin doğurmaya yazgılı, çoğalmaya arzulu, çok olmaya kararlı, son'a razı olmamaya ayarlı, sarı beyaz polenlerle kaplı zemininde bir bahar tozarmasına şahit oluyorum. Kar tanelerinin çığ/lıklaşması, dağ azametinin incelmesi, semâ ihtimamının arz-ı hâli burada, ürkek serçelerin kana[a]t çırpınışı, çiçek usarelerine dadanmış arı duruluğu burada...” Senai Demirci