Meslek Hastalığı

Bir asır gibi geçen uzun bir işsizlik sürecinin ardından, sonunda daracık bir mülakat odasına girebilmeyi başaran Kâmil Erdemli'nin evden çıkarken boynuna taktığı kravat aslında çoktan ilmeği geçirilmiş bir urgandı... Yıllarca gururla taşıdığı "Müdür" unvanı elinden alındığında, geriye sadece birikmiş borçlar, sızlayan bir gurur ve paramparça olmuş bir baba figürü kalmıştı. Karşısında oturan ve kendisini küçümseyen üç kişilik "kader belirleme timine" bakarken, Kâmil'in zihnindeki o stadyum gürültüsü başladığında, o meşhur "Beş yıl sonra kendinizi nerede görüyorsunuz?" sorusu, bardağı taşıran son damla oldu... Meslek Hastalığı, sadece bir beyaz yakanın işten atılma hikayesi değil; SAHTE unvanlarla şişirilip sonra bir kenara atılan modern insanın, deliliğin sınırlarında gezinmesinin sarsıcı anatomisidir. Tufan Tanyel, Karmaşık, Eşsiz, Paranoyak ve Arkadaş kitaplarından tanıdığımız Psikiyatrist Cemal Baytar'ı bu kez o trajik "hayali ofisin" kapısına getiriyor. Çünkü en büyük meslek hastalığı, insanın kendi gerçeğini unutup, başkalarının diktiği o dar ceketlerin içinde boğulmasıdır.

Bir asır gibi geçen uzun bir işsizlik sürecinin ardından, sonunda daracık bir mülakat odasına girebilmeyi başaran Kâmil Erdemli'nin evden çıkarken boynuna taktığı kravat aslında çoktan ilmeği geçirilmiş bir urgandı... Yıllarca gururla taşıdığı "Müdür" unvanı elinden alındığında, geriye sadece birikmiş borçlar, sızlayan bir gurur ve paramparça olmuş bir baba figürü kalmıştı. Karşısında oturan ve kendisini küçümseyen üç kişilik "kader belirleme timine" bakarken, Kâmil'in zihnindeki o stadyum gürültüsü başladığında, o meşhur "Beş yıl sonra kendinizi nerede görüyorsunuz?" sorusu, bardağı taşıran son damla oldu... Meslek Hastalığı, sadece bir beyaz yakanın işten atılma hikayesi değil; SAHTE unvanlarla şişirilip sonra bir kenara atılan modern insanın, deliliğin sınırlarında gezinmesinin sarsıcı anatomisidir. Tufan Tanyel, Karmaşık, Eşsiz, Paranoyak ve Arkadaş kitaplarından tanıdığımız Psikiyatrist Cemal Baytar'ı bu kez o trajik "hayali ofisin" kapısına getiriyor. Çünkü en büyük meslek hastalığı, insanın kendi gerçeğini unutup, başkalarının diktiği o dar ceketlerin içinde boğulmasıdır.