Yokluğunda

“Yokluğunda” – İçimizdeki Boşluğun Şiiri Galip Uçar’ın kalemiyle, yokluk bir varlığa dönüşüyor. Varlığın en çok hissedildiği an, belki de yokluğundadır. Şair, İstanbul’un iki yakasında, denizin şahitliğinde, şehrin gürültüsünde ve sokakların sessizliğinde aynı soruyu soruyor: Sevdiğimiz gidince geriye ne kalır? “Sen gittin / Ardında derin bir sessizlik / Koca bir şehirle sustum / Martılar konuştu çığlık çığlık” Gemlik zeytinlerinden Kadıköy sahillerine, Sahrayıcedit sokaklarından kıyısız denizlere uzanan bir yolculukta, şiirler hem kişisel bir hikâyeyi hem de evrensel bir duyguyu anlatıyor. Ayrılık, hasret, aşk ve yalnızlık temaları etrafında örülen dizeler, modern hayatın içinde kaybolmuş insanın içsel yolculuğuna tanıklık ediyor. Uçar’ın şiiri, İstanbul’un ritmini, denizin dalgalarını ve kalbin atışlarını aynı melodide buluşturuyor. Yokluğunda, varlığın en şiddetli halidir belki de. Bu şiirler, o yokluktan doğan varlığın izini sürüyor.

“Yokluğunda” – İçimizdeki Boşluğun Şiiri Galip Uçar’ın kalemiyle, yokluk bir varlığa dönüşüyor. Varlığın en çok hissedildiği an, belki de yokluğundadır. Şair, İstanbul’un iki yakasında, denizin şahitliğinde, şehrin gürültüsünde ve sokakların sessizliğinde aynı soruyu soruyor: Sevdiğimiz gidince geriye ne kalır? “Sen gittin / Ardında derin bir sessizlik / Koca bir şehirle sustum / Martılar konuştu çığlık çığlık” Gemlik zeytinlerinden Kadıköy sahillerine, Sahrayıcedit sokaklarından kıyısız denizlere uzanan bir yolculukta, şiirler hem kişisel bir hikâyeyi hem de evrensel bir duyguyu anlatıyor. Ayrılık, hasret, aşk ve yalnızlık temaları etrafında örülen dizeler, modern hayatın içinde kaybolmuş insanın içsel yolculuğuna tanıklık ediyor. Uçar’ın şiiri, İstanbul’un ritmini, denizin dalgalarını ve kalbin atışlarını aynı melodide buluşturuyor. Yokluğunda, varlığın en şiddetli halidir belki de. Bu şiirler, o yokluktan doğan varlığın izini sürüyor.