Güzel Bir Ölüm

Güzel Bir Ölüm, Mutis’in tüm edebi eserlerine nüfuz eden büyük karakteri Maqroll el Gaviero’ya adanmıştır. Serinin üçüncü kitabı olan Güzel Bir Ölüm’de maceracı, denizci, kaçakçı, âşık ve filozof Maqroll’a bir nehir kenarındaki La Plata adında küçük bir kasabada rastlarız. Nehrin suları üzerinde asılı duran tuhaf bir odada, kör bir kadının işlettiği bir pansiyonda kalan ve yılların yorgunluğunu taşıyan Maqroll, yine ümit vadetmeyen bir işe girişir, başından beri şüpheyle yaklaşsa da sıradağların arasındaki Tambo Sırtı’na yapılacak demiryoluna gerekli malzemeleri ilkel şartlarda taşımayı kabul eder. Ancak bu maceranın meşum yüzü beklediğinden de tehlikelidir. El Gaviero’yu zaman zaman geçmişiyle yüzleştiği bir trajedinin eşiğine getiren ustaca kurgulanmış bu macerada okur yaşlanmış ve yorgun bir Maqroll’la tanışıyor. Sonuç olarak, dünyanın tüm Van Brandenleri kaçınılmaz yalnızlığını, tüm insan girişimlerinin o inatçı kibriyle karşılaştığında hissettiği karşı konulmaz kuşkuyu teyit ediyordu; insanların, dünyanın harikalarına bir an dahi inanmadan ölen, hayatta olduğumuz bilincini tetikleyen o mucizevi tutkuyu hissetmeyen, ve ölümün, başlangıcı ya da sonu olmayan, sonsuz bir şimdinin, o hayatın bir parçası olduğunu bilmeyen o talihsiz körlerin yaptıkları her şeyde bu duyguya kapılıyordu. Kendini manzaranın verdiği hazza bıraktı ama çeşit çeşit duygunun yorgunluğunun verdiği hissizliği deldiğinin, şükranın ise geçen yılların uyuşuk hatırasının aşındırıcı süzgecinden geçerek geldiğinin farkındaydı.

Güzel Bir Ölüm, Mutis’in tüm edebi eserlerine nüfuz eden büyük karakteri Maqroll el Gaviero’ya adanmıştır. Serinin üçüncü kitabı olan Güzel Bir Ölüm’de maceracı, denizci, kaçakçı, âşık ve filozof Maqroll’a bir nehir kenarındaki La Plata adında küçük bir kasabada rastlarız. Nehrin suları üzerinde asılı duran tuhaf bir odada, kör bir kadının işlettiği bir pansiyonda kalan ve yılların yorgunluğunu taşıyan Maqroll, yine ümit vadetmeyen bir işe girişir, başından beri şüpheyle yaklaşsa da sıradağların arasındaki Tambo Sırtı’na yapılacak demiryoluna gerekli malzemeleri ilkel şartlarda taşımayı kabul eder. Ancak bu maceranın meşum yüzü beklediğinden de tehlikelidir. El Gaviero’yu zaman zaman geçmişiyle yüzleştiği bir trajedinin eşiğine getiren ustaca kurgulanmış bu macerada okur yaşlanmış ve yorgun bir Maqroll’la tanışıyor. Sonuç olarak, dünyanın tüm Van Brandenleri kaçınılmaz yalnızlığını, tüm insan girişimlerinin o inatçı kibriyle karşılaştığında hissettiği karşı konulmaz kuşkuyu teyit ediyordu; insanların, dünyanın harikalarına bir an dahi inanmadan ölen, hayatta olduğumuz bilincini tetikleyen o mucizevi tutkuyu hissetmeyen, ve ölümün, başlangıcı ya da sonu olmayan, sonsuz bir şimdinin, o hayatın bir parçası olduğunu bilmeyen o talihsiz körlerin yaptıkları her şeyde bu duyguya kapılıyordu. Kendini manzaranın verdiği hazza bıraktı ama çeşit çeşit duygunun yorgunluğunun verdiği hissizliği deldiğinin, şükranın ise geçen yılların uyuşuk hatırasının aşındırıcı süzgecinden geçerek geldiğinin farkındaydı.