İnsan-lık

İkinci Dünya Savaşı'nın içinde insan kavramının anlamını yitirdiği bir dönemde Stalin, ateşini harlamak istediği savaşa kendi eliyle su döktüğünün farkında değildir. Hitler’e karşı gizli bir proje başlatılır ve yarı insan yarı maymun yeni bir ırk yaratarak; savaşın acımazsız boyutuna bir yenisini daha eklemek isterken beklenmedik bir mucize gerçekleşir. Bir yaratığın insan olma mücadelesinin en çarpıcı anında birebir nefes alacaksınız. Sadece sessiz bir okuyucu değil aynı zamanda bütün olaylara şahit olan ve sonuna karar verecek olansınız. Vicdanınızın sesini ne susturabilir? “Etrafımdaki insanların yüz ifadelerini, haykırışlarını; en ince ayrıntısına kadar fark etmek bana ağırlık veriyor. Sanki onların yüz ifadelerini gördükçe, aynı acıyı tekrar tekrar yaşıyorum. Hiçbir acı, gördüğüm yüzler kadar canımı acıtmamıştı. Dualarla, Tanrı'ya yalvaranlar; beni göstererek şöyle haykırıyordu: “Bizi bağışla Tanrım. Böyle bir canavarla, sana isyan ettiğimiz için bizi affet” diye yakarışlarına istemsizce içimden “Âmin” dedim. Yol boyunca, meraklı gözlerle bana bakmaya çalışan insan selinin içinde; boğulmamak için küçük bir tahtaya tutunmaya çalışan ve çırpındıkça yorulan ben, boynum bükük bir şekilde sadece yürüdüğüm yola baktım.”

İkinci Dünya Savaşı'nın içinde insan kavramının anlamını yitirdiği bir dönemde Stalin, ateşini harlamak istediği savaşa kendi eliyle su döktüğünün farkında değildir. Hitler’e karşı gizli bir proje başlatılır ve yarı insan yarı maymun yeni bir ırk yaratarak; savaşın acımazsız boyutuna bir yenisini daha eklemek isterken beklenmedik bir mucize gerçekleşir. Bir yaratığın insan olma mücadelesinin en çarpıcı anında birebir nefes alacaksınız. Sadece sessiz bir okuyucu değil aynı zamanda bütün olaylara şahit olan ve sonuna karar verecek olansınız. Vicdanınızın sesini ne susturabilir? “Etrafımdaki insanların yüz ifadelerini, haykırışlarını; en ince ayrıntısına kadar fark etmek bana ağırlık veriyor. Sanki onların yüz ifadelerini gördükçe, aynı acıyı tekrar tekrar yaşıyorum. Hiçbir acı, gördüğüm yüzler kadar canımı acıtmamıştı. Dualarla, Tanrı'ya yalvaranlar; beni göstererek şöyle haykırıyordu: “Bizi bağışla Tanrım. Böyle bir canavarla, sana isyan ettiğimiz için bizi affet” diye yakarışlarına istemsizce içimden “Âmin” dedim. Yol boyunca, meraklı gözlerle bana bakmaya çalışan insan selinin içinde; boğulmamak için küçük bir tahtaya tutunmaya çalışan ve çırpındıkça yorulan ben, boynum bükük bir şekilde sadece yürüdüğüm yola baktım.”