Saklı Zaman Bahçeleri

“Ben bir kenar mahallede büyümüş asırlık çınar ağacının gölgesi, o boğaz kenarında yetişmiş eflatun erguvan dalı... Vuslat bize mümkün değildi ki...” Yüzyıllar boyunca birbirine görünmez bağlarla bağlanan üç hayat... Birinde yanan bir kütüphanenin küllerinden doğan umut, diğerinde bir çınarın gövdesine saklanan dileklerin gerçekleşme arzusu, sonuncusunda ise pandemi günlerinde filizlenen bir aşk… Saklı Zaman Bahçeleri, asırlar boyunca birbirinden uzak görünen hikâyelerin aslında aynı merkezde buluştuğu bir dünya... Kaybolmuş bilginin, dileklerin ve aşkın izinde; insanlık tarihinin farklı duraklarından geçerek tek bir soruya yöneliyor: Geçmiş, sandığımızdan daha mı fazla bugüne dokunur? Akıp giden binlerce yıl içinde neler tekrar eder, neler kaybolur gider? Aşk sahiden bir tek çoraplar çekmecesi midir, ve ayrılığın adabından mıdır susmak? Saklamadıklarımız da bir yerlerde saklanır mı? Bir insanın ağzından çıkan bir söz, bir kalemin ucundan kâğıda süzülen bir kelime, bir keşif, bir buluş…Dürüstlüğün alçak sesi midir iyi insanlar? Kayıp bir dil gibi mi hissederler kendilerini? Onların sustuklarını duyan var mıdır? Günün birinde hepsini öğreneceğiz. Hepsini… Zamanın saklı bahçelerinde dinlenmeye gittiğimizde.

“Ben bir kenar mahallede büyümüş asırlık çınar ağacının gölgesi, o boğaz kenarında yetişmiş eflatun erguvan dalı... Vuslat bize mümkün değildi ki...” Yüzyıllar boyunca birbirine görünmez bağlarla bağlanan üç hayat... Birinde yanan bir kütüphanenin küllerinden doğan umut, diğerinde bir çınarın gövdesine saklanan dileklerin gerçekleşme arzusu, sonuncusunda ise pandemi günlerinde filizlenen bir aşk… Saklı Zaman Bahçeleri, asırlar boyunca birbirinden uzak görünen hikâyelerin aslında aynı merkezde buluştuğu bir dünya... Kaybolmuş bilginin, dileklerin ve aşkın izinde; insanlık tarihinin farklı duraklarından geçerek tek bir soruya yöneliyor: Geçmiş, sandığımızdan daha mı fazla bugüne dokunur? Akıp giden binlerce yıl içinde neler tekrar eder, neler kaybolur gider? Aşk sahiden bir tek çoraplar çekmecesi midir, ve ayrılığın adabından mıdır susmak? Saklamadıklarımız da bir yerlerde saklanır mı? Bir insanın ağzından çıkan bir söz, bir kalemin ucundan kâğıda süzülen bir kelime, bir keşif, bir buluş…Dürüstlüğün alçak sesi midir iyi insanlar? Kayıp bir dil gibi mi hissederler kendilerini? Onların sustuklarını duyan var mıdır? Günün birinde hepsini öğreneceğiz. Hepsini… Zamanın saklı bahçelerinde dinlenmeye gittiğimizde.