Üşüyen Yarınlar

Direksiyonu kırıp karşı şeride geçtim. Dışarıya taşan Müzik sesi olabildiğince yüksekti. Spotların ışıklandırdığı sahnede konser veren bir şarkıcıyla ses sese vermiş sarhoş birisi gibi, avazım çıkasıya kadar bağırıyordum durmadan. Üstelik içimde, ölümle burun buruna gelmiş bir çığlığın sesini saklayarak, ama hissederek… Bırakıyorum ardımda, bir avuç sen ve sana dair her şeyi. Dönmüyorsam, bu senden vazgeçtim demek değil. Biliyorum, ağlamadan yaşanmaz hiçbir ayrılık, Sen kapalı kapıların ardında, Bense çelişkilerimin ortasında Üşüyen yarınlara gidiyorum. Artık görünmüyor, Hiçbir şehir, Hiçbir sen. Yurtsuz olduğum kadar sensizim artık…

Direksiyonu kırıp karşı şeride geçtim. Dışarıya taşan Müzik sesi olabildiğince yüksekti. Spotların ışıklandırdığı sahnede konser veren bir şarkıcıyla ses sese vermiş sarhoş birisi gibi, avazım çıkasıya kadar bağırıyordum durmadan. Üstelik içimde, ölümle burun buruna gelmiş bir çığlığın sesini saklayarak, ama hissederek… Bırakıyorum ardımda, bir avuç sen ve sana dair her şeyi. Dönmüyorsam, bu senden vazgeçtim demek değil. Biliyorum, ağlamadan yaşanmaz hiçbir ayrılık, Sen kapalı kapıların ardında, Bense çelişkilerimin ortasında Üşüyen yarınlara gidiyorum. Artık görünmüyor, Hiçbir şehir, Hiçbir sen. Yurtsuz olduğum kadar sensizim artık…