Alüfte Zeynep - Padişahın Gazabı

Bir kadının bedenine yazılmış kader… Bir iktidarın gölgesinde büyüyen korku… Nahid Sırrı Örik’in bu kitapta bir araya gelen, Fransızca yazdığı iki anlatısı Alüfte Zeynep (Zeynép La Courtisane) ile Padişahın Gazabı (Colère de Sultan), Osmanlı’ya yönelik farklı ve birbirini tamamlayan iki bakış açısını yansıtır. Alüfte Zeynep, yoksulluk, beden, arzu ve hayatta kalma mücadelesi üzerinden Batı’nın “Doğu”ya bakışının gündelik ve mahrem yüzünü açarken; Padişahın Gazabı, iktidarın merkezine yerleşen padişah figürü üzerinden tarihsel ve siyasal tahayyülü dramatize eder. Bu iki anlatı birlikte okunduğunda oryantalist bakışın temel mekanizması görünür hale gelir: Doğu, bir yandan beden ve arzu üzerinden egzotikleştirilirken, bir yandan da iktidar, tiyatral ve aşırı görkemli bir sahneye dönüştürülür. Nahid Sırrı Örik’in metinleri bu imgeleri yeniden üretiyor ama aynı zamanda bunların hangi söylemsel kalıplarla kurulduğunu da görünür kılıyor. Yazarın üslup ve dil keşifleriyle özgünleşen bu iki hikâye, inşa edildikleri zihin haritasına yeniden bakmaya çağırıyor

Bir kadının bedenine yazılmış kader… Bir iktidarın gölgesinde büyüyen korku… Nahid Sırrı Örik’in bu kitapta bir araya gelen, Fransızca yazdığı iki anlatısı Alüfte Zeynep (Zeynép La Courtisane) ile Padişahın Gazabı (Colère de Sultan), Osmanlı’ya yönelik farklı ve birbirini tamamlayan iki bakış açısını yansıtır. Alüfte Zeynep, yoksulluk, beden, arzu ve hayatta kalma mücadelesi üzerinden Batı’nın “Doğu”ya bakışının gündelik ve mahrem yüzünü açarken; Padişahın Gazabı, iktidarın merkezine yerleşen padişah figürü üzerinden tarihsel ve siyasal tahayyülü dramatize eder. Bu iki anlatı birlikte okunduğunda oryantalist bakışın temel mekanizması görünür hale gelir: Doğu, bir yandan beden ve arzu üzerinden egzotikleştirilirken, bir yandan da iktidar, tiyatral ve aşırı görkemli bir sahneye dönüştürülür. Nahid Sırrı Örik’in metinleri bu imgeleri yeniden üretiyor ama aynı zamanda bunların hangi söylemsel kalıplarla kurulduğunu da görünür kılıyor. Yazarın üslup ve dil keşifleriyle özgünleşen bu iki hikâye, inşa edildikleri zihin haritasına yeniden bakmaya çağırıyor