Benim Hayaletim

Bazı çocuklar büyür. Bazılarıysa, ne yaparsa yapsın, o iş bir türlü tam olmaz. Çünkü bir çocuğun büyüyebilmesi için zaman tek başına yetmez; bazen zaman geçer, ama insanın içindeki bazı yerler yerinde sayar. Mustafa Can Erdem’in kaleminden çıkan Benim Hayaletim, kimsenin görmediği bir yükle yaşayan bir çocuğun hikâyesi. Dışarıdan bakınca “yaramazlık” gibi duran şeylerin, içeride bambaşka bir karşılığı olabileceğini hatırlatan bu oyun; kimi zaman güldürerek, kimi zaman sinirlendirerek, kimi zamansa bir anda sessizleştirerek ilerliyor. Bu bir korku hikâyesi değil. Korkutan şey hayalet değil; kimsenin inanmadığı bir şeyi tek başına taşımak, tek başına yaşamak. Komediyi bir süs olarak değil, hayatta kalma refleksi olarak kullanan Benim Hayaletim, okurunu bir kahkahanın ardından durup düşünmeye çağırıyor. "Sen, ben, bir de hayalet. Yolun sonuna geldik, hayal et."

Bazı çocuklar büyür. Bazılarıysa, ne yaparsa yapsın, o iş bir türlü tam olmaz. Çünkü bir çocuğun büyüyebilmesi için zaman tek başına yetmez; bazen zaman geçer, ama insanın içindeki bazı yerler yerinde sayar. Mustafa Can Erdem’in kaleminden çıkan Benim Hayaletim, kimsenin görmediği bir yükle yaşayan bir çocuğun hikâyesi. Dışarıdan bakınca “yaramazlık” gibi duran şeylerin, içeride bambaşka bir karşılığı olabileceğini hatırlatan bu oyun; kimi zaman güldürerek, kimi zaman sinirlendirerek, kimi zamansa bir anda sessizleştirerek ilerliyor. Bu bir korku hikâyesi değil. Korkutan şey hayalet değil; kimsenin inanmadığı bir şeyi tek başına taşımak, tek başına yaşamak. Komediyi bir süs olarak değil, hayatta kalma refleksi olarak kullanan Benim Hayaletim, okurunu bir kahkahanın ardından durup düşünmeye çağırıyor. "Sen, ben, bir de hayalet. Yolun sonuna geldik, hayal et."