Buzların Tutuştuğu Yer Sarıkamış

“Güllü ablamın Çakır Hasan Öksüz Hasan yani Seyitlerin Mıstafa’sı ve ben Bir Selçuklu heybesi içinde celbimiz Düşeriz yan yana Kara vagonlara dolarız heyy!.. Ayastefanos Antlaşması, 93 Harbi (1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı) sonunda imzalanan barış antlaşmasıdır. 93 Harbi olarak da bilinen 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı, Osmanlı İmparatorluğu’nun yenilgisiyle sonuçlandı. Rus ordusu, batıdan Yeşilköy’e (eski adı Ayastefanos), doğudan Erzurum’a kadar geldi. Osmanlı İmparatorluğu, barış istedi. Rus orduları başkomutanı Nikolay, barış esaslarının mütarekeyle birlikte görüşülmesi şartıyla bu isteği kabul etti ve 3 Mart 1878’de İstanbul’un Yeşilköy semtinde Osmanlı Devleti açısından ağır koşullar içeren bu antlaşma imzalandı. Buna göre; Sırbistan, Karadağ ve Romanya tam bağımsızlık kazanacak ve sınırları genişletilecek. Büyük bir Bulgaristan Prensliği kurulacak, Prensliğin sınırları Tuna’dan Ege’ye, Trakya’dan Arnavutluk’a uzanacak. Bosna-Hersek’e iç işlerinde bağımsızlık verilecek. Kars, Ardahan, Artvin, Batum, Doğubeyazıt ve Eleşkirt Rusya’ya verilecek. Teselya Yunanistan’a bırakılacak. Girit ve Ermenistan’da ıslahat yapılacak. Osmanlı Devleti Rusya’ya 30 bin ruble savaş tazminatı ödeyecekti. Ancak bu antlaşma ile Rusya’nın Balkanlar’da tamamen hakim bir konuma gelmesi Batılı devletleri telaşlandırdı. Zira Rusların, Bulgaristan yolu ile sıcak denizlere inmeleri, Birleşik Krallık’ın Hindistan sömürgelerine ulaşmasına ve Avusturya-Macaristan’ın Bosna-Hersek’i ilhakına set çekmiş olacaktı. Osmanlılar bu tepkilerden yararlanarak Kıbrıs’ın idaresini Birleşik Krallık’a bırakmak koşuluyla Berlin’de yeni bir antlaşma (Berlin Antlaşması) zemini elde etmeyi başardılar. Ayastefanos’un ağır şartlarını hafifleten Berlin Antlaşması ile Osmanlı Devleti’nin Balkanlar’daki varlığı bir süre daha devam etti. Ayastefanos Antlaşması, Osmanlı devrinde Sevr Antlaşması gibi kâğıt üzerinde kalan bir antlaşmadır. Bunca yıldır kan kokuyor Sarıkamış Dağlarında Analar ağıt yakıyor Sarıkamış Dağlarında Nöbet tutar beyaz ölüm Kısım kısım, bölüm bölüm Bir şehit çiçeği gülüm Sarıkamış Dağlarında Paşalar asker öğütler Hava soğuk donmuş gök, yer Ak kefende koç yiğitler Sarıkamış Dağlarında Tüfeğini kucaklamış Tabakadan tütün sarmış Ayaz kesmiş geceden kış Sarıkamış Dağlarında Dizim dizim dizilmişler Şehit diye yazılmışlar Şafaklardan süzülmüşler Sarıkamış Dağlarında Bir adım ki dağ Bir dağ ki Adım atası değil yâr Ötesi sonsuz Berisi imansız Seheri yok ıssız dumansız Senden bir destan istedim ..............Son mektubumda Gecenin buz soluyan vaktinde Düştün aklıma nereden bilmem Böyle apansız ......Zamansız Kim söyledi sana kim? Soğukların titrek yüzünü sevmediğimi Işığın karanlıkta eridiğini Suyun kör kuyulara yürüdüğünü ....O diş kıran soğukları. “Enverland” trenlerinin kara zift soluğu İstasyonsuz Makassız Raysız kalasıca gelişinde Ve Naciye Sultan tebessümünde Saraya damat oluşunda hırsın .....Ne varsa cümlesini anlatırsın “Alaman’dan” ......Susmaksızın cevabı mektubunda .......Olur mu? Ben kefen giyinmiş Güveysiyim bu dağların Sen sarayda iç güveyi Portakalsın, morca narsın? Beslemesi, süslemesi Emperyalist Almanların Ecelimi giyinmişim Yoktur gayrı bugün, yarın Son mektubumda .....Bir destan istemiştim senden Unutmadın değil mi? Taş kesildi dalda kuşlar Sarıkamış Dağlarında Çamur-çaylak dik yokuşlar Sarıkamış Dağlarında Ben üşürüm Anam ağlar Ben donarım Yârim ağlar... Göğsümde yâr mendili var Titresem tenimi ovar Sus ey sesim, anam duyar! Sarıkamış Dağlarında Dayanılmaz açlığım Ekşidi midemdeki öd suyu Ağzım buruş buruş İçimizde işin aslı Kim demiş ki asker yaslı Konya, Ilgın ve Sivaslı Sarıkamış Dağlarında Kaygusu yok başımızın Dağ doruğu sisli, puslu Coşkusu vatan telaşımızın Yürürüz ölümüne Başı dik Alnı ak ve namuslu Gittiğimiz düğün zaten Kalk borusu zar, zor öten Yâr gülüşü gözde tüten Sarıkamış Dağlarında Bu dağlar başka dağlar Kardelendir umut ağlar Kar altında filizlenir Sarıkamış Dağlarında

“Güllü ablamın Çakır Hasan Öksüz Hasan yani Seyitlerin Mıstafa’sı ve ben Bir Selçuklu heybesi içinde celbimiz Düşeriz yan yana Kara vagonlara dolarız heyy!.. Ayastefanos Antlaşması, 93 Harbi (1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı) sonunda imzalanan barış antlaşmasıdır. 93 Harbi olarak da bilinen 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı, Osmanlı İmparatorluğu’nun yenilgisiyle sonuçlandı. Rus ordusu, batıdan Yeşilköy’e (eski adı Ayastefanos), doğudan Erzurum’a kadar geldi. Osmanlı İmparatorluğu, barış istedi. Rus orduları başkomutanı Nikolay, barış esaslarının mütarekeyle birlikte görüşülmesi şartıyla bu isteği kabul etti ve 3 Mart 1878’de İstanbul’un Yeşilköy semtinde Osmanlı Devleti açısından ağır koşullar içeren bu antlaşma imzalandı. Buna göre; Sırbistan, Karadağ ve Romanya tam bağımsızlık kazanacak ve sınırları genişletilecek. Büyük bir Bulgaristan Prensliği kurulacak, Prensliğin sınırları Tuna’dan Ege’ye, Trakya’dan Arnavutluk’a uzanacak. Bosna-Hersek’e iç işlerinde bağımsızlık verilecek. Kars, Ardahan, Artvin, Batum, Doğubeyazıt ve Eleşkirt Rusya’ya verilecek. Teselya Yunanistan’a bırakılacak. Girit ve Ermenistan’da ıslahat yapılacak. Osmanlı Devleti Rusya’ya 30 bin ruble savaş tazminatı ödeyecekti. Ancak bu antlaşma ile Rusya’nın Balkanlar’da tamamen hakim bir konuma gelmesi Batılı devletleri telaşlandırdı. Zira Rusların, Bulgaristan yolu ile sıcak denizlere inmeleri, Birleşik Krallık’ın Hindistan sömürgelerine ulaşmasına ve Avusturya-Macaristan’ın Bosna-Hersek’i ilhakına set çekmiş olacaktı. Osmanlılar bu tepkilerden yararlanarak Kıbrıs’ın idaresini Birleşik Krallık’a bırakmak koşuluyla Berlin’de yeni bir antlaşma (Berlin Antlaşması) zemini elde etmeyi başardılar. Ayastefanos’un ağır şartlarını hafifleten Berlin Antlaşması ile Osmanlı Devleti’nin Balkanlar’daki varlığı bir süre daha devam etti. Ayastefanos Antlaşması, Osmanlı devrinde Sevr Antlaşması gibi kâğıt üzerinde kalan bir antlaşmadır. Bunca yıldır kan kokuyor Sarıkamış Dağlarında Analar ağıt yakıyor Sarıkamış Dağlarında Nöbet tutar beyaz ölüm Kısım kısım, bölüm bölüm Bir şehit çiçeği gülüm Sarıkamış Dağlarında Paşalar asker öğütler Hava soğuk donmuş gök, yer Ak kefende koç yiğitler Sarıkamış Dağlarında Tüfeğini kucaklamış Tabakadan tütün sarmış Ayaz kesmiş geceden kış Sarıkamış Dağlarında Dizim dizim dizilmişler Şehit diye yazılmışlar Şafaklardan süzülmüşler Sarıkamış Dağlarında Bir adım ki dağ Bir dağ ki Adım atası değil yâr Ötesi sonsuz Berisi imansız Seheri yok ıssız dumansız Senden bir destan istedim ..............Son mektubumda Gecenin buz soluyan vaktinde Düştün aklıma nereden bilmem Böyle apansız ......Zamansız Kim söyledi sana kim? Soğukların titrek yüzünü sevmediğimi Işığın karanlıkta eridiğini Suyun kör kuyulara yürüdüğünü ....O diş kıran soğukları. “Enverland” trenlerinin kara zift soluğu İstasyonsuz Makassız Raysız kalasıca gelişinde Ve Naciye Sultan tebessümünde Saraya damat oluşunda hırsın .....Ne varsa cümlesini anlatırsın “Alaman’dan” ......Susmaksızın cevabı mektubunda .......Olur mu? Ben kefen giyinmiş Güveysiyim bu dağların Sen sarayda iç güveyi Portakalsın, morca narsın? Beslemesi, süslemesi Emperyalist Almanların Ecelimi giyinmişim Yoktur gayrı bugün, yarın Son mektubumda .....Bir destan istemiştim senden Unutmadın değil mi? Taş kesildi dalda kuşlar Sarıkamış Dağlarında Çamur-çaylak dik yokuşlar Sarıkamış Dağlarında Ben üşürüm Anam ağlar Ben donarım Yârim ağlar... Göğsümde yâr mendili var Titresem tenimi ovar Sus ey sesim, anam duyar! Sarıkamış Dağlarında Dayanılmaz açlığım Ekşidi midemdeki öd suyu Ağzım buruş buruş İçimizde işin aslı Kim demiş ki asker yaslı Konya, Ilgın ve Sivaslı Sarıkamış Dağlarında Kaygusu yok başımızın Dağ doruğu sisli, puslu Coşkusu vatan telaşımızın Yürürüz ölümüne Başı dik Alnı ak ve namuslu Gittiğimiz düğün zaten Kalk borusu zar, zor öten Yâr gülüşü gözde tüten Sarıkamış Dağlarında Bu dağlar başka dağlar Kardelendir umut ağlar Kar altında filizlenir Sarıkamış Dağlarında