Eğitimde Düşünme

Eğitim ortamını öğrencilerin anlayışlarını geliştirecek hâle nasıl getirebiliriz? Bu soru her iyi eğitimcinin aklının bir köşesindedir. Tarih boyunca bu konuda sayısız farklı cevap verilmiş, farklı eğitim sistemlerinde çeşitli yollar denenmiştir. Çocuklar için Felsefe’nin kurucularından Matthew Lipman sorgulayan, eleştirel, yansıtıcı ve özenli düşünen bireyler yetiştirmede felsefenin en doğru kaynak olduğunu söylüyor. Yazar, sorgulamanın götürdüğü yere gitmeyi, öğrencinin öznel deneyimini dersin ve tartışmanın odak noktası yapmayı iyi bir eğitimin anahtarı olarak görüyor. Dahası sanılanın aksine öğrencilerin felsefeyle tanışması için soyut düşünme becerilerinin geliştiği ileri yaşları değil, çocukluk yıllarını işaret ediyor. Yazarın en önemli eseri sayılan Eğitimde Düşünme, Çocuklar için Felsefe alanında çalışan her eğitimcinin vazgeçilmez kaynakları arasına girmeye aday. Eğitimi daha eleştirel, daha yaratıcı, daha özenli ve kendi usullerini daha çok takdir eden bir hâle getirmek için ne yapılabilir? Başlangıç olarak benim önerim, ilkokul ve ortaokul müfredatına felsefenin eklenmesidir. Elbette böyle bir ekleme yeterli olmayacaktır. Tüm disiplinlerin içinde ve arasında olacak şekilde gerçekleştirilmesi gereken düşünmenin güçlendirilebilmesi için daha çok yapılması gereken şey vardır. Elbette ki ilkokul düzeyine felsefenin eklenmesinden bahsederken üniversitelerde geleneksel olarak öğretilen kuru ve akademik felsefeyi kastetmiyorum.

Eğitim ortamını öğrencilerin anlayışlarını geliştirecek hâle nasıl getirebiliriz? Bu soru her iyi eğitimcinin aklının bir köşesindedir. Tarih boyunca bu konuda sayısız farklı cevap verilmiş, farklı eğitim sistemlerinde çeşitli yollar denenmiştir. Çocuklar için Felsefe’nin kurucularından Matthew Lipman sorgulayan, eleştirel, yansıtıcı ve özenli düşünen bireyler yetiştirmede felsefenin en doğru kaynak olduğunu söylüyor. Yazar, sorgulamanın götürdüğü yere gitmeyi, öğrencinin öznel deneyimini dersin ve tartışmanın odak noktası yapmayı iyi bir eğitimin anahtarı olarak görüyor. Dahası sanılanın aksine öğrencilerin felsefeyle tanışması için soyut düşünme becerilerinin geliştiği ileri yaşları değil, çocukluk yıllarını işaret ediyor. Yazarın en önemli eseri sayılan Eğitimde Düşünme, Çocuklar için Felsefe alanında çalışan her eğitimcinin vazgeçilmez kaynakları arasına girmeye aday. Eğitimi daha eleştirel, daha yaratıcı, daha özenli ve kendi usullerini daha çok takdir eden bir hâle getirmek için ne yapılabilir? Başlangıç olarak benim önerim, ilkokul ve ortaokul müfredatına felsefenin eklenmesidir. Elbette böyle bir ekleme yeterli olmayacaktır. Tüm disiplinlerin içinde ve arasında olacak şekilde gerçekleştirilmesi gereken düşünmenin güçlendirilebilmesi için daha çok yapılması gereken şey vardır. Elbette ki ilkokul düzeyine felsefenin eklenmesinden bahsederken üniversitelerde geleneksel olarak öğretilen kuru ve akademik felsefeyi kastetmiyorum.