Eski Tarz Şiirler

Eski Tarz Şiirler, Fâik Âli Ozansoy’un 1902-1950 yılları arasında muhtelif yer ve zamanlarda yazdığı ve önemli bir kısmını Çağlayan, Edebiyyât-ı Umûmiyye Mecmûası, Güneş, Hisar, İctihâd, İrtikâ, Mebâhis, Musavver Hâle, Nevsâl-i Milli, Osmanlı Târih ve Edebiyyât Mecmûası, Peyâm, Servet-i Fünûn, Son Posta, Süs ve Yeni Turan gibi sanat ve edebiyat dergilerinde yayımladığı; fakat matbu eserlerine almadığı şiirlerini ihtiva eder. Genellikle aşk ve özlem gibi temaların işlendiği bu şiirlerde Divan Edebiyatı’nın şekil, dil ve estetik anlayışı hâkimdir. Müstakil bir kitap olarak ilk defa okuyucuyla buluşan bu eser, hem edebiyat tarihçileri hem de edebiyat meraklıları için önemli bir kaynaktır.

Eski Tarz Şiirler, Fâik Âli Ozansoy’un 1902-1950 yılları arasında muhtelif yer ve zamanlarda yazdığı ve önemli bir kısmını Çağlayan, Edebiyyât-ı Umûmiyye Mecmûası, Güneş, Hisar, İctihâd, İrtikâ, Mebâhis, Musavver Hâle, Nevsâl-i Milli, Osmanlı Târih ve Edebiyyât Mecmûası, Peyâm, Servet-i Fünûn, Son Posta, Süs ve Yeni Turan gibi sanat ve edebiyat dergilerinde yayımladığı; fakat matbu eserlerine almadığı şiirlerini ihtiva eder. Genellikle aşk ve özlem gibi temaların işlendiği bu şiirlerde Divan Edebiyatı’nın şekil, dil ve estetik anlayışı hâkimdir. Müstakil bir kitap olarak ilk defa okuyucuyla buluşan bu eser, hem edebiyat tarihçileri hem de edebiyat meraklıları için önemli bir kaynaktır.