İhya Eşiği

Oğlum, Hayatın kanunu: Duran durur, giden gider. Adı adalet. Durmuştum. “Yapacağım” dedim. Kazadan önce vitrindi hayat. Kazadan sonra manaya döndü. Şimdi ikisini harmanladım. Demleniyorum. Hedefim: Dengede kalmak. Susmuştum. Konuşamıyordum. Anladım. Bağırmadan da haykırılıyormuş. Eşsiz olan hikâye değil, yaşamın kendisi. Sen de başrol. Kalbin küçük hissettiğinde Bil ki Sabırla bekleyen boş çıkmaz. Kömür de elmas da aynı. Farkı zaman yapar. Yaşadıkların kırmak için değil, en sağlam halini çıkarmak için. Düşebilirsin. Kalkarsın. Yürürsün. Filmin başlıyor. Perde senin. Baban

Oğlum, Hayatın kanunu: Duran durur, giden gider. Adı adalet. Durmuştum. “Yapacağım” dedim. Kazadan önce vitrindi hayat. Kazadan sonra manaya döndü. Şimdi ikisini harmanladım. Demleniyorum. Hedefim: Dengede kalmak. Susmuştum. Konuşamıyordum. Anladım. Bağırmadan da haykırılıyormuş. Eşsiz olan hikâye değil, yaşamın kendisi. Sen de başrol. Kalbin küçük hissettiğinde Bil ki Sabırla bekleyen boş çıkmaz. Kömür de elmas da aynı. Farkı zaman yapar. Yaşadıkların kırmak için değil, en sağlam halini çıkarmak için. Düşebilirsin. Kalkarsın. Yürürsün. Filmin başlıyor. Perde senin. Baban