Devam etmek için giriş yapın — işleminiz tamamlanacak. Hesabınız yok mu? Kaydolun
Kırıntı
“İnsan mısın?” diye sorar insana insan!
Çünkü insan; çevresinin aynasıdır çoğu zaman…
Ailesinin…
Mahallesinin…
Coğrafyasının…
Hatta,
Yaşadığı çağın…
İnsan tek başına hiçbir günahın işleyicisi değildir aslında!
Herkes biraz yardım eder, hamurunu (çamurunu) yoğurmasına…
Herkes bir ucundan tutar; iyiliğinin ve kötülüğünün…
Yardımcısıdır herkes, insanlık giysisinin; biçilmesinde, dikilmesinde, giyilmesinde…
Yardım ederiz, insanız çünkü…
Her duygu mevcut özümüzde…
Sevdiğimizi kendimize saklar… sevmediğimizi karşıya yükleriz, bin bir minnetle…
“İnsan değil misin?” sorusunda kocaman bir cevap saklı, görmesek de!
Evet insanım; iyiliğimle ve kötülüğümle!
“İnsan” duyguların toplamıdır çünkü!
Evet iyi biriyim; çünkü insanım…
Evet kötü biriyim; çünkü insanım…
“İnsan” bütününde iyilik aramak kimin beklentisidir bilemem…
En büyük yanılgımız “insanlığı” iyilikte aramak sanırım…
Ya da manayı…
Hem iyi olan kime-neye göre iyi?
Veya kötü dediğimiz kim?
Ben derim ki:
İnsanın bir yanı cennet…
Bir yanı cehennem…
Asıl soru şu:
Ben kimim?
Ben neyim?
Huzur muyum?
Kusur mu!…
▾ Devamını oku▴ Daha az
Takasa Açık
0Şu an takasa açan yok.
Takasa çıkınca haber verYorumlar
Bu kitaba henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.