Mesnevî-i Şerîf

“Toprak beden, aşktan göklere çıktı, dağ oynamağa başladı, çevikleşti Ey aşık! Aşk; Tur’un canı oldu Tur sarhoş, Musa’na düşüp bayılmış.. Her şey maşuktur, aşık bir perdedir. Yaşayan maşuktur, alık bir ölüdür Kimin aşka meyli yoksa o kanatsız bir kuş gibidir, vah ona! Sevgilimin nuru önde, artta olmadıkça ben nasıl önü, sonu idrak edebilirim? Aşk, bu sözün dışarı çıkıp yazılmasını ister; ayna gammaz olmaz da ne olur?”

“Toprak beden, aşktan göklere çıktı, dağ oynamağa başladı, çevikleşti Ey aşık! Aşk; Tur’un canı oldu Tur sarhoş, Musa’na düşüp bayılmış.. Her şey maşuktur, aşık bir perdedir. Yaşayan maşuktur, alık bir ölüdür Kimin aşka meyli yoksa o kanatsız bir kuş gibidir, vah ona! Sevgilimin nuru önde, artta olmadıkça ben nasıl önü, sonu idrak edebilirim? Aşk, bu sözün dışarı çıkıp yazılmasını ister; ayna gammaz olmaz da ne olur?”