Wpływ zarządzania zasobami ludzkimi na wyniki w nauce

W ostatnim czasie pilna potrzeba budowania potencjału kadrowego zarówno w publicznych placówkach edukacyjnych, jak i w instytucjach sektora prywatnego stała się kwestią o kluczowym znaczeniu. Teoria potrzeb opisuje wewnętrzną siłę motywacyjną, która kieruje zachowaniem ku działaniom umożliwiającym zaspokojenie i uwolnienie samej potrzeby. Wyróżnia się trzy podstawowe potrzeby (Winter, 1996): potrzebę osiągnięć, potrzebę przynależności oraz potrzebę władzy. Potrzeba osiągnięć polega na czerpaniu przyjemności z pokonywania przeszkód, potrzeba przynależności i bliskości polega na czerpaniu przyjemności z kontaktów społecznych i dzielenia się z innymi, a potrzeba władzy polega na czerpaniu przyjemności z uzyskiwania siły lub prestiżu, zwłaszcza poprzez wpływ na własne samopoczucie. Potrzeby te nie są jednak stałe, lecz ich intensywność ulega wahaniom, od uśpionej satysfakcji po absolutną tęsknotę. Uważa się, że zarządzanie szkołami jest motywowane potrzebą osiągania wzorowych wyników w egzaminach krajowych. W związku z tym konieczne jest wdrożenie skutecznych systemów komunikacji, partycypacyjnego podejścia do podejmowania decyzji, rozliczalności oraz oceny wyników jako niektórych środków i sposobów, które mogą prowadzić do poprawy wyników w nauce na egzaminach krajowych.

W ostatnim czasie pilna potrzeba budowania potencjału kadrowego zarówno w publicznych placówkach edukacyjnych, jak i w instytucjach sektora prywatnego stała się kwestią o kluczowym znaczeniu. Teoria potrzeb opisuje wewnętrzną siłę motywacyjną, która kieruje zachowaniem ku działaniom umożliwiającym zaspokojenie i uwolnienie samej potrzeby. Wyróżnia się trzy podstawowe potrzeby (Winter, 1996): potrzebę osiągnięć, potrzebę przynależności oraz potrzebę władzy. Potrzeba osiągnięć polega na czerpaniu przyjemności z pokonywania przeszkód, potrzeba przynależności i bliskości polega na czerpaniu przyjemności z kontaktów społecznych i dzielenia się z innymi, a potrzeba władzy polega na czerpaniu przyjemności z uzyskiwania siły lub prestiżu, zwłaszcza poprzez wpływ na własne samopoczucie. Potrzeby te nie są jednak stałe, lecz ich intensywność ulega wahaniom, od uśpionej satysfakcji po absolutną tęsknotę. Uważa się, że zarządzanie szkołami jest motywowane potrzebą osiągania wzorowych wyników w egzaminach krajowych. W związku z tym konieczne jest wdrożenie skutecznych systemów komunikacji, partycypacyjnego podejścia do podejmowania decyzji, rozliczalności oraz oceny wyników jako niektórych środków i sposobów, które mogą prowadzić do poprawy wyników w nauce na egzaminach krajowych.