Yazarın Bahçesi

Ayşen Göreleli’nin ustalıklı kaleminden tüm engellere rağmen ‘kanat sesleri’ni duyabilenler için derinlikli öyküler… Yazarın Bahçesi’nde, şehrin meydanlarından ilişkilerin en mahrem alanlarına uzanan bu yolculukta, kendi gücünüzü yeniden hatırlayacaksınız. “Mor saçlı insanlara çarpıyor gözüm. Çiçek dikiyorlar şeffaf çitlerle çevrili tarhlara. Asırlık ağaçlara sarılıyorlar. Koşup ben de kucaklıyorum birini. “Ağaçlar da bizim, park da!” diyorlar bana. Can suyu verirken kokularını içime çekiyorum, nergisin, sümbülün, papatyanın… Yukarıdaki kızıllığı gösterip “Güneşi zapt ettik,” diyorlar mutlulukla. Alkışlıyorum. Biraz ilerideki dönen küreye ilerliyorum. El ele tutuşmuş dans eden kadınlar “Dünya da bizim,” diyorlar. “Olacak,” diyorum aralarına karışırken. Ağırlığını yitirmiş hantal bedenimde çiçekler açıyor. Kuş gibiyim.“

Ayşen Göreleli’nin ustalıklı kaleminden tüm engellere rağmen ‘kanat sesleri’ni duyabilenler için derinlikli öyküler… Yazarın Bahçesi’nde, şehrin meydanlarından ilişkilerin en mahrem alanlarına uzanan bu yolculukta, kendi gücünüzü yeniden hatırlayacaksınız. “Mor saçlı insanlara çarpıyor gözüm. Çiçek dikiyorlar şeffaf çitlerle çevrili tarhlara. Asırlık ağaçlara sarılıyorlar. Koşup ben de kucaklıyorum birini. “Ağaçlar da bizim, park da!” diyorlar bana. Can suyu verirken kokularını içime çekiyorum, nergisin, sümbülün, papatyanın… Yukarıdaki kızıllığı gösterip “Güneşi zapt ettik,” diyorlar mutlulukla. Alkışlıyorum. Biraz ilerideki dönen küreye ilerliyorum. El ele tutuşmuş dans eden kadınlar “Dünya da bizim,” diyorlar. “Olacak,” diyorum aralarına karışırken. Ağırlığını yitirmiş hantal bedenimde çiçekler açıyor. Kuş gibiyim.“