Charles Baudelaire

Fransız şair, deneme yazarı ve sanat eleştirmenidir. 19. yüzyılın en önemli Fransız şairlerinden olmasının yanı sıra Edgar Allan Poe'nun eserlerini çeviren öncü sanatçıdır. En ünlü eseri olan lirik tarzdaki “Kötülük Çiçekleri”nde; 19. yüzyılın ortalarında Paris'te yaşanan hızlı sanayileşmenin, güzelliğin doğasını nasıl etkilediğini yansıtan şiirlerine yer vermiştir. Baudelaire'in son derece özgün nesir şiir tarzı; Verlaine, Rimbaud ve Mallarmé gibi kendinden sonraki dönem sanatçılarını da oldukça etkilemiştir. “Baudelaire'in birkaç yıl boyunca yeni şairin etrafında toplanan küçük çevrenin sınırlarını aşmayan ünü, elinde “Kötülük Çiçekleri” demetiyle halkın karşısına çıktığında birdenbire genişledi; bu demet, genç kızın masum demetine hiç benzemiyordu. Bazı şiirler öylesine incelikli, öylesine anlaşılmaz ve sanatın biçimleri ve perdeleriyle öylesine örtülüydü ki yetkililer kitabın kütüphanelerde yer alabilmesi için bu şiirlerin çıkarılmasını ve yerlerine daha az tehlikeli başka şiirlerin konulmasını talep ettiler. Normalde, bir şiir kitabı için büyük bir heyecan duyulmaz; sessizlik içinde doğar, yaşar ve ölürler; çünkü entelektüel doyumumuz için iki ya da üç şair yeterlidir.” THEOPHILE GAUTİER

Fransız şair, deneme yazarı ve sanat eleştirmenidir. 19. yüzyılın en önemli Fransız şairlerinden olmasının yanı sıra Edgar Allan Poe'nun eserlerini çeviren öncü sanatçıdır. En ünlü eseri olan lirik tarzdaki “Kötülük Çiçekleri”nde; 19. yüzyılın ortalarında Paris'te yaşanan hızlı sanayileşmenin, güzelliğin doğasını nasıl etkilediğini yansıtan şiirlerine yer vermiştir. Baudelaire'in son derece özgün nesir şiir tarzı; Verlaine, Rimbaud ve Mallarmé gibi kendinden sonraki dönem sanatçılarını da oldukça etkilemiştir. “Baudelaire'in birkaç yıl boyunca yeni şairin etrafında toplanan küçük çevrenin sınırlarını aşmayan ünü, elinde “Kötülük Çiçekleri” demetiyle halkın karşısına çıktığında birdenbire genişledi; bu demet, genç kızın masum demetine hiç benzemiyordu. Bazı şiirler öylesine incelikli, öylesine anlaşılmaz ve sanatın biçimleri ve perdeleriyle öylesine örtülüydü ki yetkililer kitabın kütüphanelerde yer alabilmesi için bu şiirlerin çıkarılmasını ve yerlerine daha az tehlikeli başka şiirlerin konulmasını talep ettiler. Normalde, bir şiir kitabı için büyük bir heyecan duyulmaz; sessizlik içinde doğar, yaşar ve ölürler; çünkü entelektüel doyumumuz için iki ya da üç şair yeterlidir.” THEOPHILE GAUTİER