Kısas-ı Enbiya

Kısas-ı Enbiya, Cevdet Paşanın hayatının son yıllarına doğru yazdığı bir eserdir. Kitabın başlarında Hz. Acirc;dem`den Hz. Muhammed`e kadar gelip geçen peygamberlerin kıssaları anlatılır. İslacirc;m dininin ortaya çıkışı, Hz. Peygamber`in hayatı ve daha sonraki bölümlerde Hulefacirc;-yi Racirc;şidicirc;n ile Emevicirc;, Abbasicirc; halifelerinden, diğer İslacirc;m devletlerinden ve Osmanlı tarihinin ilk devirlerinden bahseder. Daha çok eğitim ve öğretim gayesiyle kaleme alınan eserin tamamı on iki cüzdür. İlk altı cüzü Cevdet Paşa`nın sağlığında basılmıştır. Tam ve yanlışsız şekli ise kızı Fatma Aliye Hanım tarafından on iki cüz halinde neşredilmiştir. Bu eserinde yer yer üslucirc;p şaheseri denebilecek örnekler ortaya koyan Cevdet Paşa`nın dili, birçok yazar tarafından takdirle karşılanmıştır. Eser halk tarafından kısa zamanda benimsenmiş ve en çok okunan siret kitaplarından biri haline gelmiştirhellip; Ahmet Cevdet Paşa, bu eserinde siret sahasında kendisinden önce ve sonra yazılan kitaplardan çok değişik bir üslup kullanmaktadırhellip; Paşa merhum çeşitli olayları hikacirc;ye ederken, adeta o dönemin içinde yaşamış ve hadiselere bizzat şahit olmuş biri gibi canlı bir anlatımla yazmaktadır. Yazarın Türkçesi çok güzeldir, üslucirc;bu edebidir. Kitabın en çok dikkat çeken yönlerinden bir tanesi de üslubundaki sadelik, samimiyet ve sıcaklıktır.. Yazar, Peygamber Efendimizden bahsederken ldquo;Hatemu`l-Enbiya hazretlerirdquo;, Resul-i Ekrem, Fahr-i Acirc;lem yahut Fahr-ı Kacirc;inat gibi geçmiş büyük acirc;limlerin kullandığı isimleri kullanır. Peygamberimiz ve onun ashabını coşkulu bir saygı ve sevgiyle anlatırhellip; Onların zaferlerine, başarılarına sevinir; yenilgilere üzülür, kederlenirhellip; Peygamberimiz`in mübarek isimlerini andıktan sonra daima ldquo;sallallahu aleyhi ve sellemrdquo; ifadesini ya da ldquo;aleyhiekmeluttehacirc;yacirc;rdquo; gibi dua cümlelerini mutlaka ilave eder. Resulullah`ın ashabı hakkında, önceki salih acirc;limlerin kullandığı ldquo;ashab-ı kiramrdquo; ashab-ı güzinrdquo; gibi hürmetli ifadeler kullanmaya özen gösterir. Onların isimlerinden sonra mutlaka ldquo;radiyallahu teacirc;lacirc; anhrdquo; gibi dua cümlelerini getirir. Resulullah`a olan gönül bağı, hürmet ve muhabbeti, onun hasımlarından söz ederken yine ortaya çıkar.. ldquo;O müminler kendi aralarında merhametli kacirc;firlere karşı serttirlerrdquo; ayet-i kerimesine imtisal ederek; müşriklerin ismi geçtikçe onlardan ldquo;lacirc;netullahi aleyhrdquo; gibi yerici ifadelerle söz eder.

Kısas-ı Enbiya, Cevdet Paşanın hayatının son yıllarına doğru yazdığı bir eserdir. Kitabın başlarında Hz. Acirc;dem`den Hz. Muhammed`e kadar gelip geçen peygamberlerin kıssaları anlatılır. İslacirc;m dininin ortaya çıkışı, Hz. Peygamber`in hayatı ve daha sonraki bölümlerde Hulefacirc;-yi Racirc;şidicirc;n ile Emevicirc;, Abbasicirc; halifelerinden, diğer İslacirc;m devletlerinden ve Osmanlı tarihinin ilk devirlerinden bahseder. Daha çok eğitim ve öğretim gayesiyle kaleme alınan eserin tamamı on iki cüzdür. İlk altı cüzü Cevdet Paşa`nın sağlığında basılmıştır. Tam ve yanlışsız şekli ise kızı Fatma Aliye Hanım tarafından on iki cüz halinde neşredilmiştir. Bu eserinde yer yer üslucirc;p şaheseri denebilecek örnekler ortaya koyan Cevdet Paşa`nın dili, birçok yazar tarafından takdirle karşılanmıştır. Eser halk tarafından kısa zamanda benimsenmiş ve en çok okunan siret kitaplarından biri haline gelmiştirhellip; Ahmet Cevdet Paşa, bu eserinde siret sahasında kendisinden önce ve sonra yazılan kitaplardan çok değişik bir üslup kullanmaktadırhellip; Paşa merhum çeşitli olayları hikacirc;ye ederken, adeta o dönemin içinde yaşamış ve hadiselere bizzat şahit olmuş biri gibi canlı bir anlatımla yazmaktadır. Yazarın Türkçesi çok güzeldir, üslucirc;bu edebidir. Kitabın en çok dikkat çeken yönlerinden bir tanesi de üslubundaki sadelik, samimiyet ve sıcaklıktır.. Yazar, Peygamber Efendimizden bahsederken ldquo;Hatemu`l-Enbiya hazretlerirdquo;, Resul-i Ekrem, Fahr-i Acirc;lem yahut Fahr-ı Kacirc;inat gibi geçmiş büyük acirc;limlerin kullandığı isimleri kullanır. Peygamberimiz ve onun ashabını coşkulu bir saygı ve sevgiyle anlatırhellip; Onların zaferlerine, başarılarına sevinir; yenilgilere üzülür, kederlenirhellip; Peygamberimiz`in mübarek isimlerini andıktan sonra daima ldquo;sallallahu aleyhi ve sellemrdquo; ifadesini ya da ldquo;aleyhiekmeluttehacirc;yacirc;rdquo; gibi dua cümlelerini mutlaka ilave eder. Resulullah`ın ashabı hakkında, önceki salih acirc;limlerin kullandığı ldquo;ashab-ı kiramrdquo; ashab-ı güzinrdquo; gibi hürmetli ifadeler kullanmaya özen gösterir. Onların isimlerinden sonra mutlaka ldquo;radiyallahu teacirc;lacirc; anhrdquo; gibi dua cümlelerini getirir. Resulullah`a olan gönül bağı, hürmet ve muhabbeti, onun hasımlarından söz ederken yine ortaya çıkar.. ldquo;O müminler kendi aralarında merhametli kacirc;firlere karşı serttirlerrdquo; ayet-i kerimesine imtisal ederek; müşriklerin ismi geçtikçe onlardan ldquo;lacirc;netullahi aleyhrdquo; gibi yerici ifadelerle söz eder.