Lâl

İnsan konuşamadığında açığa çıkar. Dilin dönmediği yerde başlar hakikat. İşte orada, hayatın sesi lâl olur. İnsan kaçacak yer bulamadığında kendine çarpar. Çünkü bastırılan hiçbir şey kaybolmaz; yalnızca biçim değiştirir. Geçmiş, sandığımız gibi geride durmaz. Bir eşya gibi yer kaplamaz; kanın içinde dolaşır, bakışın yönünü değiştirir. İyileşmek, her zaman toparlanmak değildir; bazen dağınıklığın içindeki gerçeği kabul etmektir. İnsan, kendi kırılganlığını fark ettiği ölçüde gerçek olur. Kimse kahraman, kurban, suçlu olmaz. Hayatın sesi lâl olduğunda, geriye kalan tek şey bir cümleden ibarettir: İnsan, kendi sessizliğini taşıyabilecek kadar büyümek zorundadır.

İnsan konuşamadığında açığa çıkar. Dilin dönmediği yerde başlar hakikat. İşte orada, hayatın sesi lâl olur. İnsan kaçacak yer bulamadığında kendine çarpar. Çünkü bastırılan hiçbir şey kaybolmaz; yalnızca biçim değiştirir. Geçmiş, sandığımız gibi geride durmaz. Bir eşya gibi yer kaplamaz; kanın içinde dolaşır, bakışın yönünü değiştirir. İyileşmek, her zaman toparlanmak değildir; bazen dağınıklığın içindeki gerçeği kabul etmektir. İnsan, kendi kırılganlığını fark ettiği ölçüde gerçek olur. Kimse kahraman, kurban, suçlu olmaz. Hayatın sesi lâl olduğunda, geriye kalan tek şey bir cümleden ibarettir: İnsan, kendi sessizliğini taşıyabilecek kadar büyümek zorundadır.