Rağmen

Her duygunun kapı aralığında bir yeri vardır. Kimi zaman sessiz kimi zaman çığlık çığlığa yaşanan… Aşk bazen bir kapının aralığında unutulan ayakkabı, bazen yıllarca açılmayan bir çekmecede saklanan mektup olur. Bazen de bir şehrin ortasında kaybolmuş iki yabancının birbirine benzeyen yalnızlığı. Bu kitapta yer alan öyküler, aşkı tek bir yerden anlatmıyor. Çünkü aşk yalnızca kavuşmak değildir. Beklemektir, eksilmektir, susmaktır. Bazen bir bakışta çoğalan dünya, bazen aynı evin içinde birbirine ulaşamayan iki sessizliktir. Her şeye RAĞMEN yaşanan… Her yazar kendi düşününden bakıyor. Kimi geçmişin küllerinden sesleniyor, kimi unutamadığı bir dokunuştan, kimi hiç yaşanmamış bir ihtimalden. Bu yüzden bu kitapta yalnızca aşk yok; özlem, kayıp, tutku, kırgınlık, hafıza ve insanın kendine duyduğu yabancılık da var. Bir öykü bittiğinde diğerinin içine sızan duygular, kitabı bir kalbin farklı atışları hâline getiriyor. Çünkü bazı insanlar birbirini sever. Bazıları birbirinde kaybolur. Bazılarıysa yalnızca birbirinin yokluğunu taşır. Ve aşk, belki de en çok geride kalan izdir. Tuba Ayşe Özgür

Her duygunun kapı aralığında bir yeri vardır. Kimi zaman sessiz kimi zaman çığlık çığlığa yaşanan… Aşk bazen bir kapının aralığında unutulan ayakkabı, bazen yıllarca açılmayan bir çekmecede saklanan mektup olur. Bazen de bir şehrin ortasında kaybolmuş iki yabancının birbirine benzeyen yalnızlığı. Bu kitapta yer alan öyküler, aşkı tek bir yerden anlatmıyor. Çünkü aşk yalnızca kavuşmak değildir. Beklemektir, eksilmektir, susmaktır. Bazen bir bakışta çoğalan dünya, bazen aynı evin içinde birbirine ulaşamayan iki sessizliktir. Her şeye RAĞMEN yaşanan… Her yazar kendi düşününden bakıyor. Kimi geçmişin küllerinden sesleniyor, kimi unutamadığı bir dokunuştan, kimi hiç yaşanmamış bir ihtimalden. Bu yüzden bu kitapta yalnızca aşk yok; özlem, kayıp, tutku, kırgınlık, hafıza ve insanın kendine duyduğu yabancılık da var. Bir öykü bittiğinde diğerinin içine sızan duygular, kitabı bir kalbin farklı atışları hâline getiriyor. Çünkü bazı insanlar birbirini sever. Bazıları birbirinde kaybolur. Bazılarıysa yalnızca birbirinin yokluğunu taşır. Ve aşk, belki de en çok geride kalan izdir. Tuba Ayşe Özgür