Bir Esirin Hatıraları Gaziayntab'da İngiliz Tecavüzünün Başlangıcı

Bu hatırat, 23 Ocak 1919’da İngilizler tarafından Ayntâb’da tutuklanarak Mısır’a sürgün edilen esirlerin yaşadıklarını detaylı bir şekilde aktaran tek kaynak olmasıyla büyük bir öneme sahip. Ancak, 1922’de ilk, 1978’de ikinci ve son kez yayımlanan bu eser, sadeleştirilmiş ve başka bir metinle birleştirilmişti. Üstelik müellifi olarak Eyüp Sabri Akgöl gösterilmişti. Oysa Akgöl’ün bu hatıratla bir ilgisinin bulunmadığını ve gerçek müellifin kim olduğunu araştırmak, bu çalışmanın temel taşlarından biri oldu. Elinizdeki kitap, Bir Esirin Hâtıraları üzerindeki yanlış bilgileri düzeltmek, hatıratın yazılma sürecini ve motivasyonlarını anlamak, döneminin ruhuna sadık bir çeviriyle eseri yeniden gün yüzüne çıkarmak amacıyla hazırlandı. Kitabın giriş bölümünde, hatıratın yazıldığı dönem, müellifinin kimliği ve hatıratta sunulan bilgilerin güvenilirliği detaylı bir şekilde ele alınıyor. İkinci bölümde ise, aslına sadık kalınarak yapılan çevriyazı sunuluyor. Bu çalışma, sadece bir hatıratın yeniden yayımlanması değil, aynı zamanda Antep Savunması tarihine dair önemli bir belgenin hakkını teslim etme çabasıdır. Okuyucuyu, esaretin ve direnişin izini süren bu benzersiz tanıklığa davet ediyoruz.

Bu hatırat, 23 Ocak 1919’da İngilizler tarafından Ayntâb’da tutuklanarak Mısır’a sürgün edilen esirlerin yaşadıklarını detaylı bir şekilde aktaran tek kaynak olmasıyla büyük bir öneme sahip. Ancak, 1922’de ilk, 1978’de ikinci ve son kez yayımlanan bu eser, sadeleştirilmiş ve başka bir metinle birleştirilmişti. Üstelik müellifi olarak Eyüp Sabri Akgöl gösterilmişti. Oysa Akgöl’ün bu hatıratla bir ilgisinin bulunmadığını ve gerçek müellifin kim olduğunu araştırmak, bu çalışmanın temel taşlarından biri oldu. Elinizdeki kitap, Bir Esirin Hâtıraları üzerindeki yanlış bilgileri düzeltmek, hatıratın yazılma sürecini ve motivasyonlarını anlamak, döneminin ruhuna sadık bir çeviriyle eseri yeniden gün yüzüne çıkarmak amacıyla hazırlandı. Kitabın giriş bölümünde, hatıratın yazıldığı dönem, müellifinin kimliği ve hatıratta sunulan bilgilerin güvenilirliği detaylı bir şekilde ele alınıyor. İkinci bölümde ise, aslına sadık kalınarak yapılan çevriyazı sunuluyor. Bu çalışma, sadece bir hatıratın yeniden yayımlanması değil, aynı zamanda Antep Savunması tarihine dair önemli bir belgenin hakkını teslim etme çabasıdır. Okuyucuyu, esaretin ve direnişin izini süren bu benzersiz tanıklığa davet ediyoruz.