Çakır Zamanlar

Ödüllü oyuncu ve yazar Nilüfer Açıkalın’dan “büyü bozan”, ânı dörtnala ölümsüz kılan bir öykü kitabı: Çakır Zamanlar. Kırıkları yamayan, sabrı göğüsleyen, kendiyle bir barışık bir küskün, hep ayakta – her an tetikte... Açıkalın; hem özgür ve yıkılmaz hem de kırılgan ve kurtuluşu arayan çoksesli öykülerini bir araya getiriyor Çakır Zamanlar’da. Kaleminin durduğu en kaba uçları yontarak aşınmaz düş surlarına gedikler açıyor. Kanatlı atlara, bildiğimiz masalların ardına, zamanın karanlık odasında asılı kalanlara, tanıdıklara-yabancılara, tertemiz gecelere ortak ediyor okuru. Farkında bir avarelikle, gölgelerin peşinde... “Buzun bardaktaki rakıya düşme sesi, martının denizden balığı kapma sesiyle aynı. Nerede kalmıştık, daha doğrusu nereden geldik buraya? Aynadan kaçıyordum, izmaritte uzayan kül gibiydim evde, köprü altına düşürdüm yolumu, İstanbul’u da kül tablası yaptım kendime.”

Ödüllü oyuncu ve yazar Nilüfer Açıkalın’dan “büyü bozan”, ânı dörtnala ölümsüz kılan bir öykü kitabı: Çakır Zamanlar. Kırıkları yamayan, sabrı göğüsleyen, kendiyle bir barışık bir küskün, hep ayakta – her an tetikte... Açıkalın; hem özgür ve yıkılmaz hem de kırılgan ve kurtuluşu arayan çoksesli öykülerini bir araya getiriyor Çakır Zamanlar’da. Kaleminin durduğu en kaba uçları yontarak aşınmaz düş surlarına gedikler açıyor. Kanatlı atlara, bildiğimiz masalların ardına, zamanın karanlık odasında asılı kalanlara, tanıdıklara-yabancılara, tertemiz gecelere ortak ediyor okuru. Farkında bir avarelikle, gölgelerin peşinde... “Buzun bardaktaki rakıya düşme sesi, martının denizden balığı kapma sesiyle aynı. Nerede kalmıştık, daha doğrusu nereden geldik buraya? Aynadan kaçıyordum, izmaritte uzayan kül gibiydim evde, köprü altına düşürdüm yolumu, İstanbul’u da kül tablası yaptım kendime.”