Eleştirel Devrimciler

Elinizdeki eser sadece İngiliz dili ve edebiyatına meraklı olanlar için değil genel olarak edebiyatın son yüzyılda okunma şekli ve eleştirel okumaların izlediği değişime meraklı tüm okurlar için bulunmaz kaynak. Terry Eagleton, edebiyat ve eleştirel okumaların geçirdiği dönüşümü olağanüstü bir akıcılık ve üslupla kaleme alıyor. Birinci Dünya Savaşı’ndan önce geleneksel edebiyat okumaları toplumdan genel olarak yalıtılmış durumdaydı. Takip eden yıllarda ve özellikle İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra genişleyen eğitim imkânlarıyla genç kuşak eleştirmenlerin sayısı daha da arttı. Sinemanın, reklamcılığın ve popüler basının giderek daha fazla etkili olmasıyla eleştirel okumaların ve edebiyatın konumu büyük bir önem taşır oldu. Bu süreçte edebiyatın sistemli bir bilimsel düşünce konusuna dönüştürülmesi, ticari ve faydacı bir toplumda dilin yoksullaşmasına bir tepkiyi temsil ediyordu. Bu kitapta ele alınan eleştirmenlerin hepsine göre edebiyat eleştirisi toplumsal hastalıkları teşhis etmenin bir yoluydu ve yerine getirilmesi gereken hayati bir ahlaki işleve sahipti. Siyasi görüşlerine, sınıfsal arka planlarına rağmen hepsini devrimci kılan unsur da buydu. Terry Eagleton bu eserde işte bu devrimcilerin, T. S. Eliot, I. A. Richards, William Empson, F. R. Leavis ve Raymond Williams’ın, yaşamları ve çalışmaları üzerine düşünüyor. Bugün unutulmaya yüz tutmuş hayati bir edebiyat eleştirisi geleneğini mercek altına alıyor. Bu beş eleştirmen, modern zamanların en orijinal ve etkili eleştirmenleri arasında yer alıyor. Etkileri sadece İngilizce konuşan ülkelerde değil her yerde hissedilen yaklaşımları, eleştirileri ve görüşleri, Eagleton sayesinde tüm okurların erişimine açılmış halde. Önemli bir değişim ve deneyimleme dönemi ve bunun eleştirel kuramla bağları arasında köprü kurma imkânı da...

Elinizdeki eser sadece İngiliz dili ve edebiyatına meraklı olanlar için değil genel olarak edebiyatın son yüzyılda okunma şekli ve eleştirel okumaların izlediği değişime meraklı tüm okurlar için bulunmaz kaynak. Terry Eagleton, edebiyat ve eleştirel okumaların geçirdiği dönüşümü olağanüstü bir akıcılık ve üslupla kaleme alıyor. Birinci Dünya Savaşı’ndan önce geleneksel edebiyat okumaları toplumdan genel olarak yalıtılmış durumdaydı. Takip eden yıllarda ve özellikle İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra genişleyen eğitim imkânlarıyla genç kuşak eleştirmenlerin sayısı daha da arttı. Sinemanın, reklamcılığın ve popüler basının giderek daha fazla etkili olmasıyla eleştirel okumaların ve edebiyatın konumu büyük bir önem taşır oldu. Bu süreçte edebiyatın sistemli bir bilimsel düşünce konusuna dönüştürülmesi, ticari ve faydacı bir toplumda dilin yoksullaşmasına bir tepkiyi temsil ediyordu. Bu kitapta ele alınan eleştirmenlerin hepsine göre edebiyat eleştirisi toplumsal hastalıkları teşhis etmenin bir yoluydu ve yerine getirilmesi gereken hayati bir ahlaki işleve sahipti. Siyasi görüşlerine, sınıfsal arka planlarına rağmen hepsini devrimci kılan unsur da buydu. Terry Eagleton bu eserde işte bu devrimcilerin, T. S. Eliot, I. A. Richards, William Empson, F. R. Leavis ve Raymond Williams’ın, yaşamları ve çalışmaları üzerine düşünüyor. Bugün unutulmaya yüz tutmuş hayati bir edebiyat eleştirisi geleneğini mercek altına alıyor. Bu beş eleştirmen, modern zamanların en orijinal ve etkili eleştirmenleri arasında yer alıyor. Etkileri sadece İngilizce konuşan ülkelerde değil her yerde hissedilen yaklaşımları, eleştirileri ve görüşleri, Eagleton sayesinde tüm okurların erişimine açılmış halde. Önemli bir değişim ve deneyimleme dönemi ve bunun eleştirel kuramla bağları arasında köprü kurma imkânı da...