Taşlı Belde

Allah’ın âyetlerinden yüz çevirip peygamberlerini yalanlayan ve buna bağlı olarak kendilerine zulmeden, sonunda da Allah tarafından bir felâketle cezâlandırılan kavimlerden birisi de Semûd'dur. Bu topluluğun yaşadığı bölgenin adı olan Hicr'in bir anlamı da "taşlı belde" olup Hz. Peygamber tarafından “yasak belde” şeklinde tanımlanmış ve buradan mutlaka geçilecekse gözü yaşlı olarak hareket edilmesi tavsiye edilmiştir. Bugün bu “hicr” gerçeğini/metaforunu yaşadığımız yeryüzüne uyguladığımızda, başlarına gelen musibetlerden ders almayan, ısrarla eski yanlışlıklarına/inançlarına devâm eden, sahte/sanal bir algıyla güvende olduklarını sanan ve hem kendi nefislerine hem çevrelerine zulmeden insânların da kendi mekânlarını Hicr’e dönüştürdüklerini görmekteyiz. İlâhî hakîkatten kopuk, inkâr ve isyân içinde yaşayan toplumlar gün gelir ezdikleri/zulmettikleri zayıf bırakılmışların kaçınılmaz çığlıklarında/sayhalarında yok olup giderler. Ne yazık ki; onlar bu gerçeklikten habersiz yaşamakla taşlaşmış gönüllerinin ancak yaşla yumuşayacağının farkında olmadan zamanlarını doldurmaktadırlar. Hicr, hatalarından iyiliklere hicret edemeyenlerin içinde bulundukları bir ıssızlığın/suskunluğun/yitikliğin/çaresizliğin adıdır.

Allah’ın âyetlerinden yüz çevirip peygamberlerini yalanlayan ve buna bağlı olarak kendilerine zulmeden, sonunda da Allah tarafından bir felâketle cezâlandırılan kavimlerden birisi de Semûd'dur. Bu topluluğun yaşadığı bölgenin adı olan Hicr'in bir anlamı da "taşlı belde" olup Hz. Peygamber tarafından “yasak belde” şeklinde tanımlanmış ve buradan mutlaka geçilecekse gözü yaşlı olarak hareket edilmesi tavsiye edilmiştir. Bugün bu “hicr” gerçeğini/metaforunu yaşadığımız yeryüzüne uyguladığımızda, başlarına gelen musibetlerden ders almayan, ısrarla eski yanlışlıklarına/inançlarına devâm eden, sahte/sanal bir algıyla güvende olduklarını sanan ve hem kendi nefislerine hem çevrelerine zulmeden insânların da kendi mekânlarını Hicr’e dönüştürdüklerini görmekteyiz. İlâhî hakîkatten kopuk, inkâr ve isyân içinde yaşayan toplumlar gün gelir ezdikleri/zulmettikleri zayıf bırakılmışların kaçınılmaz çığlıklarında/sayhalarında yok olup giderler. Ne yazık ki; onlar bu gerçeklikten habersiz yaşamakla taşlaşmış gönüllerinin ancak yaşla yumuşayacağının farkında olmadan zamanlarını doldurmaktadırlar. Hicr, hatalarından iyiliklere hicret edemeyenlerin içinde bulundukları bir ıssızlığın/suskunluğun/yitikliğin/çaresizliğin adıdır.