Yaramaz Çocuk Çiftlikte

Beş yaşındaki Buğra, hafta sonlarını iple çeker. “Suna ablaların çiftliği çok heyecanlı ve maceralı,” der. Her hafta sonu, Suna ablasının sözünden çıkmayacağına söz vererek çiftliğe giderler. Annesi de “Benim çocuğum yaparak, yaşayarak öğreniyor,” diye kimselere söz söyletmez. Buğra geldiği zaman çiftlikte olay, macera eksik olmaz. Çiftlikteki herkesin yüreğini ağzına getirir. Buğra’yla birlikte eğlenceli, komik maceralar yaşamaya hazır mısınız? Tema: Doğa sevgisi, hayvan sevgisi, arkadaşlık, yardımlaşma, konukseverlik, yardımlaşma… Sınıf Düzeyi : 2. ve 3. sınıflar. Buğra, “Bu sandıklarda ne var? “diye sordu. “Onlar sandık değil. Arı kovanları,” dedim. Anlamamış gibi yüzüme baktı. Kovanın ne olduğunu bilmiyordu. “Arıların evi,” diye söyledim. “Bal nerede?” diye sordu. “Evlerinin içinde,” dedim. “Bal isteyeyim,” diyerek kovanlara yöneldi. “Babam, baban sana şaka yaptılar. İstemekle arı bal vermez. Arılar, balları biz insanlar yesin diye yapmıyorlar. Kendileri için yapıyorlar…”diye anlattım, çocuğu döndüremedim. Ben bu kadar inatçı çocuk görmedim. “Sahibini tanımayan tek hayvan hangisi biliyor musun?” diye seslendim, beni duymadı. “Arılar sokar, arılar saldırır…”diye söyledim. “Suna abla, senin de canın çok az. Tamam, anneme söylerim aldığım balın parasını fazlasıyla verir,” dedi.

Beş yaşındaki Buğra, hafta sonlarını iple çeker. “Suna ablaların çiftliği çok heyecanlı ve maceralı,” der. Her hafta sonu, Suna ablasının sözünden çıkmayacağına söz vererek çiftliğe giderler. Annesi de “Benim çocuğum yaparak, yaşayarak öğreniyor,” diye kimselere söz söyletmez. Buğra geldiği zaman çiftlikte olay, macera eksik olmaz. Çiftlikteki herkesin yüreğini ağzına getirir. Buğra’yla birlikte eğlenceli, komik maceralar yaşamaya hazır mısınız? Tema: Doğa sevgisi, hayvan sevgisi, arkadaşlık, yardımlaşma, konukseverlik, yardımlaşma… Sınıf Düzeyi : 2. ve 3. sınıflar. Buğra, “Bu sandıklarda ne var? “diye sordu. “Onlar sandık değil. Arı kovanları,” dedim. Anlamamış gibi yüzüme baktı. Kovanın ne olduğunu bilmiyordu. “Arıların evi,” diye söyledim. “Bal nerede?” diye sordu. “Evlerinin içinde,” dedim. “Bal isteyeyim,” diyerek kovanlara yöneldi. “Babam, baban sana şaka yaptılar. İstemekle arı bal vermez. Arılar, balları biz insanlar yesin diye yapmıyorlar. Kendileri için yapıyorlar…”diye anlattım, çocuğu döndüremedim. Ben bu kadar inatçı çocuk görmedim. “Sahibini tanımayan tek hayvan hangisi biliyor musun?” diye seslendim, beni duymadı. “Arılar sokar, arılar saldırır…”diye söyledim. “Suna abla, senin de canın çok az. Tamam, anneme söylerim aldığım balın parasını fazlasıyla verir,” dedi.