Çanakkale'ye Yürüyüş & Türkçülüğe Karşı Haçlı Seferi

Nihal Atsız, 12 Ocak 1905'te İstan-bul'da doğdu. 11 Aralık 1975'de istanbul'da öldü. Babası Deniz Güverte Binbaşısı Meh-met Nail Beğ, anm,si Fatma Zehra Hanımdır. İlk, orta ve lise öğrenimini istan-bul'da tamamlamış, 1922 yılında Askerı Tıbbiye'ye girmiştir. Tıbbiyenin 3. sınıfında, Arap olduğunu bildiği bir teğmene selam verme• diği için Tıbbiyeden çıkarılmıştır. Bundan sonra üç ay kadar Kabataş Lisesinde yardımcı öğretmenlik yapmış, daha sonra Deniz Yolları'nın bir gemisinde katip yardımcıliğında bulun· muştur. 1926 yılında Edebiyat Fakültesi'ne ve üniversitenin yatılı kısmı Yükoek Mualliır Mektebi'ne kaydolmuş, fakat bir hafta sonra askere çağırılarak, 9 ay İstanbul'da Taşkışlada piyade eri olarak hizmet görmüştür. 1930 yılında üniversiteden mezun olarak hocası Fuat Köprülü'ye asistan olmuştur. 1933'de asistanlığına son verilen Atsız, aynı yılın Mart ayında Malaİya Orta Okuluna Türkçe öğretmeni, Temmuz ayında da Edirne Lisesi edebiyat öğret-menliğine tayin edilmiştir. Edirne'de "Orkun" dergisini çıkarmaya başlamış, buradaki ağır tenkitleri yüzünden vekalet emrine alınmış ve dergi Bakanlar Kurulu kararı ile kapatılmıştır. 8 ay vekalet emrinde kalan Atsız, daha sonra Deniz Gedikli Hazırlama Okuluna Türkçe öğret-meni olarak tayin olmuş, burada 4 yıl çalışmıştır. Buradan Özel Yüce Ülkü Lisesi'nde edebi-yat öğretmenliğine geçmiş, 1939 Haziran sonunda yine özel bir lise olan, Boğaziçi Lisesi'ne geçerek 1944'e kadar burada vazife görmüştür. Bu arada 1943'de "Orkun"u yeniden çıkar-maya başlamıştır. Aynı yıl içinde cumhuriyet tarihinin ilk iki açık mektubunu yayınlayarak Millı Eğitim camiasındaki bir takım kişilerin komünistfaaliyetlerine dikkati çekmiş ve devrin Millı Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel'i istıfaya çağırmıştır. Bunun üzerine "Orkun" yeniden Ba-kanlar Kurulu kararı ile kapatılmış, vatan haini tavsif ettiği Sabahattin Ali kışkırtılarak Atsı; aleyhine dava açmaya zorlanmıştır. Hakaret davasının 26 Nisan 1944 tarihinde ilk celsesi gayet hadiseli geçmiş, 3 Mayıs 1944 tarihinde yapılan ikinci oturuma ise, üniversite öğrenci-si alınmayınca devrin, Halk Partisi iktidarının ödünü patlatan öğrenci nümayişleri patlak ver-miş ve epey adam tevkif edilmiştir. Atsız kendi ine verilen cezanın tecil edilmesine rağmen 1944'de tevkif edilmiş ve İnönü'nün 19 Mayıs 1944 nutkunda Atsız ve arkadaşlarını itham et-mesi üzerine Atsız, 34 arkadaşı ile İstanbul Sıkıyönetim mahkemesinde yargılanmaya başlamıştır. ırkçılık-Turancılık davası adı verilen bu mahkeme, 65 oturum devam etmiş, 21 Mart 1945'de sona ermiş ve Atsız'a verilen 6,5 yıllık mahkumiyet kararı Askerı Yargıtay ta-rafından esastan bozulmuştur. Bu arada 1,5 yıl kadar tutuklu kalan Atsız, 23 Ekim 1945'de serbet bırakılmıştır. Tutuksuz olarak devam eden diğer bir dava, 3·1 Mart 1947'ye kadar sürmüş ve bu davada da bütün sanıklar beraat etmiştir. 1947-1949 arasında işsiz kalan Atsız epey sıkıntıya katlanmak zorunda kalmış, 25 Temmuz 1949'da Süleymaniye Kütüphanesi'ne uzman olarak tayin edilmiş, 1 °50'de Haydarpaşa Lisesi'nde edebiyat öğretmenliğine geçmiş, 1952'de Ankara Atatürk Lisesi'nde verdiği bir konferanstan sonra Cumhuriyet Gazetesi'nin yaptığı yalan yayın üzerine, muvakkaten bu görevinden de alınan Atsız 1952'de tekrar Süleymaniye Kütüphanesi'ndeki görevine başlamıştır. 1 Nisan 1969'a kadar burada çalışan Atsızın en uzun süreli görevi, bu kütüphanedeki memuriyeti olmuştur. 1967'de "Ötüken" dergisinde çıkan bir dizi makalesinde Kürtçü komünistlerin gizli faaliyetle-rini açıklaması üzerine, iki Kürt milletvekili kendisini mahkemeye vermiş, sonunda 15 ay hapse mahkum edilen Atsız cezasının 2,5 ayından sonra Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk ta-rafından affedilmiştir. 11 Aralık 1975'de geçirdiği bir kalp krizi sonucunda Uçmağa varmıştır. (Arka Kapak)

Nihal Atsız, 12 Ocak 1905'te İstan-bul'da doğdu. 11 Aralık 1975'de istanbul'da öldü. Babası Deniz Güverte Binbaşısı Meh-met Nail Beğ, anm,si Fatma Zehra Hanımdır. İlk, orta ve lise öğrenimini istan-bul'da tamamlamış, 1922 yılında Askerı Tıbbiye'ye girmiştir. Tıbbiyenin 3. sınıfında, Arap olduğunu bildiği bir teğmene selam verme• diği için Tıbbiyeden çıkarılmıştır. Bundan sonra üç ay kadar Kabataş Lisesinde yardımcı öğretmenlik yapmış, daha sonra Deniz Yolları'nın bir gemisinde katip yardımcıliğında bulun· muştur. 1926 yılında Edebiyat Fakültesi'ne ve üniversitenin yatılı kısmı Yükoek Mualliır Mektebi'ne kaydolmuş, fakat bir hafta sonra askere çağırılarak, 9 ay İstanbul'da Taşkışlada piyade eri olarak hizmet görmüştür. 1930 yılında üniversiteden mezun olarak hocası Fuat Köprülü'ye asistan olmuştur. 1933'de asistanlığına son verilen Atsız, aynı yılın Mart ayında Malaİya Orta Okuluna Türkçe öğretmeni, Temmuz ayında da Edirne Lisesi edebiyat öğret-menliğine tayin edilmiştir. Edirne'de "Orkun" dergisini çıkarmaya başlamış, buradaki ağır tenkitleri yüzünden vekalet emrine alınmış ve dergi Bakanlar Kurulu kararı ile kapatılmıştır. 8 ay vekalet emrinde kalan Atsız, daha sonra Deniz Gedikli Hazırlama Okuluna Türkçe öğret-meni olarak tayin olmuş, burada 4 yıl çalışmıştır. Buradan Özel Yüce Ülkü Lisesi'nde edebi-yat öğretmenliğine geçmiş, 1939 Haziran sonunda yine özel bir lise olan, Boğaziçi Lisesi'ne geçerek 1944'e kadar burada vazife görmüştür. Bu arada 1943'de "Orkun"u yeniden çıkar-maya başlamıştır. Aynı yıl içinde cumhuriyet tarihinin ilk iki açık mektubunu yayınlayarak Millı Eğitim camiasındaki bir takım kişilerin komünistfaaliyetlerine dikkati çekmiş ve devrin Millı Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel'i istıfaya çağırmıştır. Bunun üzerine "Orkun" yeniden Ba-kanlar Kurulu kararı ile kapatılmış, vatan haini tavsif ettiği Sabahattin Ali kışkırtılarak Atsı; aleyhine dava açmaya zorlanmıştır. Hakaret davasının 26 Nisan 1944 tarihinde ilk celsesi gayet hadiseli geçmiş, 3 Mayıs 1944 tarihinde yapılan ikinci oturuma ise, üniversite öğrenci-si alınmayınca devrin, Halk Partisi iktidarının ödünü patlatan öğrenci nümayişleri patlak ver-miş ve epey adam tevkif edilmiştir. Atsız kendi ine verilen cezanın tecil edilmesine rağmen 1944'de tevkif edilmiş ve İnönü'nün 19 Mayıs 1944 nutkunda Atsız ve arkadaşlarını itham et-mesi üzerine Atsız, 34 arkadaşı ile İstanbul Sıkıyönetim mahkemesinde yargılanmaya başlamıştır. ırkçılık-Turancılık davası adı verilen bu mahkeme, 65 oturum devam etmiş, 21 Mart 1945'de sona ermiş ve Atsız'a verilen 6,5 yıllık mahkumiyet kararı Askerı Yargıtay ta-rafından esastan bozulmuştur. Bu arada 1,5 yıl kadar tutuklu kalan Atsız, 23 Ekim 1945'de serbet bırakılmıştır. Tutuksuz olarak devam eden diğer bir dava, 3·1 Mart 1947'ye kadar sürmüş ve bu davada da bütün sanıklar beraat etmiştir. 1947-1949 arasında işsiz kalan Atsız epey sıkıntıya katlanmak zorunda kalmış, 25 Temmuz 1949'da Süleymaniye Kütüphanesi'ne uzman olarak tayin edilmiş, 1 °50'de Haydarpaşa Lisesi'nde edebiyat öğretmenliğine geçmiş, 1952'de Ankara Atatürk Lisesi'nde verdiği bir konferanstan sonra Cumhuriyet Gazetesi'nin yaptığı yalan yayın üzerine, muvakkaten bu görevinden de alınan Atsız 1952'de tekrar Süleymaniye Kütüphanesi'ndeki görevine başlamıştır. 1 Nisan 1969'a kadar burada çalışan Atsızın en uzun süreli görevi, bu kütüphanedeki memuriyeti olmuştur. 1967'de "Ötüken" dergisinde çıkan bir dizi makalesinde Kürtçü komünistlerin gizli faaliyetle-rini açıklaması üzerine, iki Kürt milletvekili kendisini mahkemeye vermiş, sonunda 15 ay hapse mahkum edilen Atsız cezasının 2,5 ayından sonra Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk ta-rafından affedilmiştir. 11 Aralık 1975'de geçirdiği bir kalp krizi sonucunda Uçmağa varmıştır. (Arka Kapak)