Kadınların Direnişi

BİR DİRENİŞTİR AŞK! Bir evliliği ayakta tutan yegâne güç adamın sevdası, kadının bu sevdaya sarılışıdır. Mutluluğun formülü birbirini sevmekte saklıdır. Bu formülü bozacak günler Eroğlu Konağı’nın kapısını çaldığında içeri buyur edilir. Bebek hasretinin tutulduğu konakta KUMA rüzgârı eserken kaosa doğru sürükleyen fırtınaya iki kadın, bir adam tutulur. Hayat ters köşeden vurarak bebeği olmayan, yıllarca bu eksikliğin acısını pervasızca çeken, hastaneden hastaneye koşan, umut etmekten ve istemekten yorulmayan kadının hayatına kuma gölgesi düşürür. Karısının bebeği olmadığı her gün, aşkı daha sağlam ayakta dururken adamın duygularını ve aklını yitirecek kâbus gerçekleşir. Kokladığı gülün üstüne bir kır çiçeği yerleşir, bu çiçek tohumunu verir ve sevdaya tutulmuş adamın kalbi ikiye bölünür! Üzerinde sade bir gelinlikle konağın kapısından içeri alınan kadını beklediğinden daha kötü bir evlilik karşılar. Zorlu sınavlardan geçer, aşk ve sevgi yoksunu bir evlilikte ayakta durmaya çalışırken kocası tarafından merhamet dilenen kadına dönüşür. Sevda bir kadında, tutku bir kadındayken aynı çatı altında zorlu yaşam sürdürülür. Araf’ta kalmış bir adamın, bu adama bağlı iki kadının yaşamı zorlu serüvenlerle akıbeti belli olmayan sona doğru gider. Ateş düştüğü yeri yakar, KUMA gelir. Hasreti kadın dindirir, bebek doğar. Adam ikiye bölünür. Ve aşkı hangi kadın alacak, sorusu akılları alır. Ben, Ezo Eroğlu! Üzerine kuma gelmiş kadınım. Şimdi sığındığım limanım, kocamın kalbindeki aşkım. Ben, Şerwan Eroğlu! Bir kadının hayatını kalbine, bir kadının hayatını omzuna alan adamım. Ben, Beritan Cibran! Kuma giden kadınım. Benim tek dünyam, kucağıma aldığım bebeğim.

BİR DİRENİŞTİR AŞK! Bir evliliği ayakta tutan yegâne güç adamın sevdası, kadının bu sevdaya sarılışıdır. Mutluluğun formülü birbirini sevmekte saklıdır. Bu formülü bozacak günler Eroğlu Konağı’nın kapısını çaldığında içeri buyur edilir. Bebek hasretinin tutulduğu konakta KUMA rüzgârı eserken kaosa doğru sürükleyen fırtınaya iki kadın, bir adam tutulur. Hayat ters köşeden vurarak bebeği olmayan, yıllarca bu eksikliğin acısını pervasızca çeken, hastaneden hastaneye koşan, umut etmekten ve istemekten yorulmayan kadının hayatına kuma gölgesi düşürür. Karısının bebeği olmadığı her gün, aşkı daha sağlam ayakta dururken adamın duygularını ve aklını yitirecek kâbus gerçekleşir. Kokladığı gülün üstüne bir kır çiçeği yerleşir, bu çiçek tohumunu verir ve sevdaya tutulmuş adamın kalbi ikiye bölünür! Üzerinde sade bir gelinlikle konağın kapısından içeri alınan kadını beklediğinden daha kötü bir evlilik karşılar. Zorlu sınavlardan geçer, aşk ve sevgi yoksunu bir evlilikte ayakta durmaya çalışırken kocası tarafından merhamet dilenen kadına dönüşür. Sevda bir kadında, tutku bir kadındayken aynı çatı altında zorlu yaşam sürdürülür. Araf’ta kalmış bir adamın, bu adama bağlı iki kadının yaşamı zorlu serüvenlerle akıbeti belli olmayan sona doğru gider. Ateş düştüğü yeri yakar, KUMA gelir. Hasreti kadın dindirir, bebek doğar. Adam ikiye bölünür. Ve aşkı hangi kadın alacak, sorusu akılları alır. Ben, Ezo Eroğlu! Üzerine kuma gelmiş kadınım. Şimdi sığındığım limanım, kocamın kalbindeki aşkım. Ben, Şerwan Eroğlu! Bir kadının hayatını kalbine, bir kadının hayatını omzuna alan adamım. Ben, Beritan Cibran! Kuma giden kadınım. Benim tek dünyam, kucağıma aldığım bebeğim.