Katin Ormanı Katliamı

1939’da Sovyet Ordusu tarafından esir alınan Polonyalı askerler, birkaç yıl sonra tarihin en karanlık sayfalarından birinde kayboldu. Aralarında 800 tıp doktorunun da bulunduğu 15.000’den fazla subay ve asker, tek bir operasyonla sistematik biçimde katledildi. Bunların 5.000’e yakını, Nazi’lerin Sovyetler Birliği’ne saldırdığı, 1941 yazından önce NKVD’nin “özel bölgesi” olan Katin Ormanı’ndaki toplu mezarlarda bulundu. Geri kalan 10 bin Polonyalı subay, asker vd. hiçbir zaman bulunamadı. Doktor ve akademisyenlerden oluşan uluslararası komisyonun raporuna göre, Katin Ormanı’nda bulunan kurbanların elleri Sovyet yapımı iplerle bağlanmıştı ve cesetlerdeki süngü yaraları üç köşeli Sovyet süngülerine aitti, ancak öldürüldükleri tabanca ve mermiler Alman menşeliydi. Deliller çelişkiliydi, tanıklıklar muğlaktı, gerçek ise kasıtlı olarak sis perdesinin ardına gizlenmişti. Sovyetler Birliği ve Nazi Almanya’sı, katliamın sorumluluğunu birbirlerinin üzerine attı. Bu sırada, gerçeği açığa çıkarmak ya da sonsuza dek gömmek için Polonya’daki Katin Ormanı’ndan Washington’a, Londra’dan Roma’ya uzanan acımasız bir gizli savaş yürütüldü. İnsanlar ortadan kayboldu, belgeler yok edildi; ABD Askerî İstihbarat Dairesi’ne ait kritik bir dosya kayıplara karıştı. Kilit bir tanık asılı halde bulundu, diplomatik ve askerî kariyerler sona erdi. Nürnberg’de bile, dünyanın gözü önünde kurulan Uluslararası Askerî Mahkeme’de bazı gerçekler bilinçli bir sessizliğe mahkûm edildi. Bu kitap, Katin Ormanı Katliamı’nın üzerini örten yalanları, çarpıtmaları ve suskunlukları adım adım aralayarak esirlerin akıbetini yeniden inşa ediyor ve şu soruların peşine düşüyor: Bu insanları kim öldürdü? Nasıl öldürüldüler? Neden öldürüldüler?

1939’da Sovyet Ordusu tarafından esir alınan Polonyalı askerler, birkaç yıl sonra tarihin en karanlık sayfalarından birinde kayboldu. Aralarında 800 tıp doktorunun da bulunduğu 15.000’den fazla subay ve asker, tek bir operasyonla sistematik biçimde katledildi. Bunların 5.000’e yakını, Nazi’lerin Sovyetler Birliği’ne saldırdığı, 1941 yazından önce NKVD’nin “özel bölgesi” olan Katin Ormanı’ndaki toplu mezarlarda bulundu. Geri kalan 10 bin Polonyalı subay, asker vd. hiçbir zaman bulunamadı. Doktor ve akademisyenlerden oluşan uluslararası komisyonun raporuna göre, Katin Ormanı’nda bulunan kurbanların elleri Sovyet yapımı iplerle bağlanmıştı ve cesetlerdeki süngü yaraları üç köşeli Sovyet süngülerine aitti, ancak öldürüldükleri tabanca ve mermiler Alman menşeliydi. Deliller çelişkiliydi, tanıklıklar muğlaktı, gerçek ise kasıtlı olarak sis perdesinin ardına gizlenmişti. Sovyetler Birliği ve Nazi Almanya’sı, katliamın sorumluluğunu birbirlerinin üzerine attı. Bu sırada, gerçeği açığa çıkarmak ya da sonsuza dek gömmek için Polonya’daki Katin Ormanı’ndan Washington’a, Londra’dan Roma’ya uzanan acımasız bir gizli savaş yürütüldü. İnsanlar ortadan kayboldu, belgeler yok edildi; ABD Askerî İstihbarat Dairesi’ne ait kritik bir dosya kayıplara karıştı. Kilit bir tanık asılı halde bulundu, diplomatik ve askerî kariyerler sona erdi. Nürnberg’de bile, dünyanın gözü önünde kurulan Uluslararası Askerî Mahkeme’de bazı gerçekler bilinçli bir sessizliğe mahkûm edildi. Bu kitap, Katin Ormanı Katliamı’nın üzerini örten yalanları, çarpıtmaları ve suskunlukları adım adım aralayarak esirlerin akıbetini yeniden inşa ediyor ve şu soruların peşine düşüyor: Bu insanları kim öldürdü? Nasıl öldürüldüler? Neden öldürüldüler?