Çeyrek Asır

2016’da kendi web sitemi açtım. Bu web sitesi, sosyal medya paylaşımı yaparmışçasına paylaşım yaptığım, ama kendi alanım olmasının verdiği huzurla içimi dökebildiğim bir mecra idi. Yıllar geçtikçe daha çok yazdım, hayatımda yaşadıklarımı bu siteye aktardım, yorumladım ve yedekledim. Şimdi, geriye dönüp baktığımda hayatımın boşa geçmediğini hissedebiliyorum. Bunun en büyük sebebi, çok şey yaşamak değil, yaşadıklarımı yorumlamak, hissetmek ve yazmak diye düşünüyorum. Yazmak, yorumlamak ve hissetmek, hem hayatımda neler yaşadığımı görmemi sağlıyor, hem de varoluşsal sancı yaşamamı engelliyor.

2016’da kendi web sitemi açtım. Bu web sitesi, sosyal medya paylaşımı yaparmışçasına paylaşım yaptığım, ama kendi alanım olmasının verdiği huzurla içimi dökebildiğim bir mecra idi. Yıllar geçtikçe daha çok yazdım, hayatımda yaşadıklarımı bu siteye aktardım, yorumladım ve yedekledim. Şimdi, geriye dönüp baktığımda hayatımın boşa geçmediğini hissedebiliyorum. Bunun en büyük sebebi, çok şey yaşamak değil, yaşadıklarımı yorumlamak, hissetmek ve yazmak diye düşünüyorum. Yazmak, yorumlamak ve hissetmek, hem hayatımda neler yaşadığımı görmemi sağlıyor, hem de varoluşsal sancı yaşamamı engelliyor.